Zaburzenia krążenia mózgowego, a zwłaszcza udar niedokrwienny mózgu, stanowią istotny problem kliniczny i społeczny. Są one spowodowane przez wiele czynników, z których najczęstszymi są miażdżyca tętnic i nadciśnienie tętnicze. Zmiany miażdżycowe są zlokalizowane w wielu miejscach, zwykle w miejscu podziału tętnicy szyjnej wspólnej i początkowym odcinku tętnicy podobojczykowej. Rozpoznanie tych patologii jest możliwe przy udziale różnych badań, z których badanie dopplerowskie wydaje się optymalne. Niedrożność naczyń doprowadzających krew do mózgu, zlokalizowana w odcinku zewnątrzczaszkowym, może być skutecznie leczona chirurgicznie. W zapobieganiu pierwszemu i kolejnym incydentom niedokrwiennym mózgu podstawową rolę odgrywa profilaktyka pierwotna i wtórna.