Leczenie nadciśnienia tętniczego pozostaje skuteczną metodą zmniejszenia chorobowości i śmiertelności z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego. Rozpoczęcie terapii hipotensyjnej powinna poprzedzać dokładna ocena wysokości ciśnienia tętniczego oraz ryzyka sercowo-naczyniowego. W każdym przypadku przed leczeniem należy zdefiniować cele terapii hipotensyjnej. U wszystkich chorych należy ograniczać czynniki ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego i stosować modyfikację stylu życia. Większość chorych wymaga skojarzonego leczenia hipotensyjnego. Podstawowe korzyści z leczenia wynikają z samej redukcji ciśnienia tętniczego, niezależnie od rodzaju stosowanego leku. Docelowe ciśnienie tętnicze u chorych wysokiego ryzyka należy osiągać w czasie krótkiej terapii. Niektóre leki mogą wywierać dodatkowy korzystny wpływ w poszczególnych populacjach chorych.