Co nowego w diagnostyce i leczeniu cukrzycy typu 1? Część II

Kryteria diagnostyczne stosowane do podziału na cukrzycę typu 1 i typu 2 jeszcze do niedawna wydawały się jasne. Uważano, że podobnie jak występowanie przeciwciał przeciwwyspowych i tendencja do rozwoju kwasicy ketonowej są charakterystyczne dla cukrzycy typu 1, insulinooporność oraz wolniejszy przebieg choroby są typowe dla cukrzycy typu 2. Pojawiające się jednak w ostatnich latach wyniki badań oraz doniesienia kazuistyczne dostarczają dowodów podważających tę logikę. Rozwój nowych metod badawczych pozwala na prowadzenie pogłębionych badań nad patogenezą i patofizjologią cukrzycy. Pojawiające się nowe dane przemawiają za koniecznością podjęcia rewizji dotychczasowej klasyfikacji cukrzycy. W artykule przedstawiono także nowe terapeutyczne trendy w profilaktyce i leczeniu cukrzycy – transplantacje, hamowanie immunologicznej destrukcji i promocje regeneracji komórek β.

Until recently the diagnostic criteria and division into the two main types of diabetes seemed clear enough. It was thought that just as islet autoantibodies and tendency to ketosis was a feature of type 1 diabetes, the insulin resistance and slow progress of the disease was typical of diabetes type 2. However, the latest study results and case reports supply evidence, which question that present order. The growing diagnostic abilities give new measures to broaden the studies of diabetes pathogenesis and pathophysiology. All those data contribute to a great need to verify the old diagnostic criteria for type diabetes. This article reviews also recent therapeutic future trends in the prevention and management of diabetes mellitus – transplantation, stopping immune destruction and promoting β-cell regeneration.