Wstęp

Nowotwory złośliwe rozwijające się w obrębie głowy powodują destrukcję skóry twarzy i struktur tkankowych odpowiedzialnych za mimikę, artykulację słów czy przyjmowanie pokarmów. Rana niszczy w twarzy mięśnie mimiczne niezbędne do budowania międzyludzkich relacji. Nowotworowa destrukcja tej okolicy ciała spycha człowieka na dno samotności egzystencjalnej i budzi w nim lęk przed samym sobą. Zagadnienie twarzy zniekształconej przez ranę związaną z rozwojem nowotworu w ujęciu interdyscyplinarnym może być początkiem odkrywczych eksploracji oraz dyskusji.

Materiał i metody

Zastosowano metodę fenomenologiczną. Uchwycenie kwintesencji fenomenu czy rzeczy dokonuje się poprzez redukcję fenomenologiczną, co oznacza bezzałożeniowość w podejściu badawczym i tak zwany ogląd ejdetyczny.

Wnioski

Rana twarzy o podłożu nowotworowym zadaje wielowymiarowe cierpienie w ujęciu egzystencjalnym, aksjologicznym, etycznym, relacyjnym i przede wszystkim medycznym, unicestwia indywidualność ludzkiego oblicza. Pracownicy ochrony zdrowia powinni mieć świadomość wpływu rany na codzienne życie, tożsamość i funkcjonowanie chorego oraz skupiać się na subiektywnych odczuciach pacjenta.