Cel pracy: Analiza śmiertelnych przypadków obrażeń postrzałowych na podstawie protokołów sekcyjnych Zakładu Medycyny Sądowej UM w Białymstoku.

Materiał i metody: Badaniami objęto 87 przypadków śmiertelnych ran postrzałowych w latach 1964–2015 na terenie Polski północno-wschodniej. Przypadki analizowano pod kątem takich danych demograficznych, jak płeć, wiek, miejsca zamieszkania denatów, oraz pod kątem pory roku, okoliczności zaistniałego zdarzenia i przyczyny zgonu. W badaniach uwzględniono także zawartość alkoholu etylowego w organizmie osób pokrzywdzonych. Przeprowadzono analizę statystyczną przy użyciu testów Manna-Whitneya i Kruskal-Wallisa.

Wyniki: Większość ofiar stanowili mężczyźni, którzy najczęściej popełniali samobójstwo. Najwięcej przypadków samobójstw dotyczyło obrażeń postrzałowych w obrębie głowy. Drugą najczęstszą lokalizacją ran postrzałowych wśród ludzi, którzy zginęli w innych niż samobójstwo okolicznościach, były obrażenia postrzałowe klatki piersiowej. Większość mężczyzn w chwili zgonu była pod wpływem alkoholu.

Wnioski: Rocznie na terenie Białegostoku i okolic stwierdza się średnio 2 przypadki postrzałów śmiertelnych. W większości ofiarami byli młodzi mężczyźni, samobójcy, w wieku 21–30 lat, mieszkający w mieście. Najczęstszą przyczyną zgonów wśród podejrzanych o popełnienie samobójstwa były rany postrzałowe okolicy klatki piersiowej i czaszki. Większość mężczyzn była w stanie nietrzeźwości w chwili zgonu.