Rosnąca w ostatnich latach popularność leczenia skojarzonego inhibitorem konwertazy angiotensyny (angiotensin converting enzyme inhibitor – ACE-I) i blokerem receptora dla angiotensyny (angiotensin receptor blocker – ARB), czyli podwójna blokada układu renina-angiotensyna (renin-angiotensin syndrome – RAS), wynika z bardzo atrakcyjnych przesłanek teoretycznych. Kompletne blokowanie RAS zapewnia dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego i lepszy efekt nefroprotekcyjny i kardioprotekcyjny, co potwierdzają zarówno małe badania, jak i metaanalizy. Pierwszym wskazaniem do stosowania skojarzonego leczenia ACE-I i ARB był białkomocz u pacjentów z glomerulopatią. W badaniu ONTARGET wykazano, że telmisartan jest równie skuteczny co ramipril w zmniejszaniu ryzyka wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z dużym wyjściowym ryzykiem, ale bez objawowej niewydolności serca. Wbrew teoretycznym przesłankom, skojarzenie lekowe nie wykazało jednak dodatkowych korzyści klinicznych, a wiązało się z ryzykiem nasilenia działań niepożądanych, przede wszystkim nefrologicznych. Leczenie skojarzone ACE-I i ARB może być jednak zastosowane w profilaktyce rozwoju istniejącej przewlekłej choroby nerek (PChN).