Wstęp

Klasyczna koronarografia jest podstawowym badaniem, na podstawie którego planowane są zabiegi rewaskularyzacji tętnic wieńcowych. Nie jest to jednak narzędzie idealne z powodu ograniczeń związanych z naturą tego badania, obrazującego jedynie światło tętnicy [1]. Złotym standardem w planowaniu zabiegów przezskórnej rewaskularyzacji tętnic wieńcowych (ang. percutaneous coronary intervention, PCI) jest ultrasonografia wewnątrznaczyniowa (ang. intravascular ultrasound, IVUS), umożliwiająca precyzyjne określenie zakresu zabiegu oraz dobór wymiarów stentu. Ograniczeniem badania IVUS jest jego koszt oraz inwazyjność. W ostatnich latach dokonał się przełom w dziedzinie nieinwazyjnej diagnostyki obrazowej naczyń wieńcowych. Wzrasta liczba chorych, którzy są kierowani do pracowni hemodynamicznych z rozpoznaniem istotnego zwężenia tętnicy wieńcowej ustalonym na podstawie tomografii komputerowej (ang. computed tomography, CT). Chorzy tacy są wstępnie kwalifikowani do zabiegu PCI oraz otrzymują podwójne leczenie przeciwpłytkowe przed wykonaniem koronarografii. Koronarografia klasyczna przewyższa CT pod względem rozdzielczości czasowej i przestrzennej. Istnieje jednak szereg obszarów, w których przewagę ma CT. Należą do nich możliwość oceny pola powierzchni naczynia, przebudowy ściany, brak ograniczeń związanych ze skrótem obecnym w projekcjach klasycznej koronarografii [2]. Ponadto badanie CT pozwala na lepszą ocenę zwapnień w obrębie blaszki miażdżycowej oraz ocenę przebiegu i obwodów niedrożnych tętnic wieńcowych [3]. Badanie CT dostarcza zatem danych będących potencjalnie cennym uzupełnieniem obrazu uzyskiwanego za pomocą klasycznej koronarografii.

Proponowany algorytm postępowania w przypadku podejrzenia fałszywie dodatniego wyniku badania metodą tomografii komputerowej

Jak wynika z licznych badań porównawczych, badanie CT w odniesieniu do koronarografii cechuje się wysoką czułością i swoistością [4–8]. Najczęściej rozpoznanie istotnego zwężenia na podstawie tomografii jest potwierdzane w badaniu metodą klasycznej koronarografii (ryc. 1.). Coraz rzadziej zdarzają się przypadki, gdy w doświadczonej pracowni CT istotne zwężenie pozostanie niewykryte lub też badanie CT jest tak złej jakości, że nie można go wiarygodnie zinterpretować. Niekiedy również na podstawie badania CT rozpoznane zostaje istotne zwężenie, którego obecność nie znajduje potwierdzenia w koronarografii (ryc. 2., 3.). Rozbieżność taka często wynika z zasadniczej...


Pełna treść artykułu...