Opis przypadku
Przedstawiamy przypadek 39-letniego pacjenta, dotychczas zdrowego, z uprzednio rozpoznanym nieistotnym ubytkiem w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu ostium secundum (ASD II), który został przyjęty do Kliniki z powodu ostrego zespołu wieńcowego z uniesieniem odcinka ST-T (STEMI). W koronarografii wykonanej przy przyjęciu uwidoczniono u pacjenta prawidłowy obraz naczyń wieńcowych. Jedynym czynnikiem ryzyka choroby wieńcowej był czynny nikotynizm. Pacjent był aktywny fizycznie, nie miał żylaków podudzi. W badaniu EKG przy przyjęciu do Kliniki stwierdzono rytm zatokowy, miarowy, uniesienie odcinka ST-T oraz patologiczne załamki Q w odprowadzeniach II, III, aVF. W badaniach laboratoryjnych zwracały uwagę podwyższone wartości markerów martwicy miokardium: TnI 1,81 ng/ml (norma: 0,0–0,1 ng/ml) oraz CKMB 7,3; 17,6 U/I (norma: 0,0–6,0 U/I). Pozostałe wyniki były następujące: leukocyty 5,4 × 103/µl, erytrocyty 4,52 × 106/µl, hemoglobina 13,4 g/dl, płytki krwi 236 × 103/µl, OB 14 mm/godz. oraz hs CRP 0,09 mg/dl (norma: 0–0,5 mg/ml). Wartości frakcji cholesterolu mieściły się w granicach normy (cholesterol całkowity – 3,64 mmol/l; HDL – 1,05 mmol/l; LDL – 2,57 mmol/l, TG – 0,4 mmol/l). Wartości fibrynogenu, antytrombiny III również były prawidłowe. Ponadto dwukrotny pomiar przeciwciał antykardiolipinowych w klasie IgM i IgG był negatywny. W przezklatkowym badaniu echokardiograficznym (TTE) potwierdzono obecność małego ASD II z niewielkim przeciekiem lewo-prawym. Średnicę ubytku w przezprzełykowym badaniu echokardiograficznym (TEE) oceniono na 7 mm. Po analizie przypadku uznano, że wysoce prawdopodobną przyczyną zawału serca było zamknięcie tętnicy wieńcowej w mechanizmie zatoru skrzyżowanego przez ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej, a następnie jej rekanalizacja. W celu wtórnej prewencji zatorów pacjent został zakwalifikowany do przezskórnego zamknięcia ASD II. Zabieg wykonano w znieczuleniu ogólnym, pod kontrolą TEE (ryc. 1.–4.). Zastosowano okluder Amplatza 12 mm. W kontrolnym badaniu TTE potwierdzono jego prawidłową lokalizację, nie uwidoczniono cech przecieku na poziomie okludera (ryc. 3. i 4.). Pacjent został wypisany do domu z zaleceniem profilaktyki bakteryjnego zapalenia wsierdzia przez 12 miesięcy oraz przyjmowania kwasu acetylosalicylowego w dawce 75 mg/dobę oraz tiklopidyny w dawce 500 mg/dobę przez 6 miesięcy. W kontrolnym badaniu TTE po...


Pełna treść artykułu...