Abstract
3/2007
vol. 3
Case reportPercutaneous closure of ruptured right Valsalva sinus aneurysm into right ventricular outlet tract using Amplatzer Duct Occluder
Post Kardiol Interw 2007; 3, 3 (9): 168-171
Online publish date: 2007/09/27
Wstęp
Tętniak zatoki Valsalvy jest zwykle wrodzoną, rzadko występującą anomalią układu krążenia – najczęściej nie wywołuje objawów aż do momentu pęknięcia. Gdy to nastąpi, może powodować wiele objawów klinicznych zależnych od wielkości przecieku, włącznie z ostrą, postępującą niewydolnością krążenia. Ponieważ opuszka aorty zajmuje centralne miejsce w sercu, teoretycznie istnieje możliwość pęknięcia tętniaka do każdej z jam serca (włączając jamę osierdzia). Najczęściej występują tętniaki prawej zatoki wieńcowej, które zwykle otwierają się do prawej komory (RV). Drugą najczęstszą konfiguracją jest opisane niedawno na łamach Kardiologii Polskiej [1] pęknięcie tętniaka niewieńcowej zatoki Valsalvy do prawego przedsionka (RA). Tradycyjnym leczeniem jest leczenie kardiochirurgiczne, polegające na wycięciu tętniaka i naszyciu łaty w trakcie zabiegu z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego [1, 2]. W ostatnich latach w piśmiennictwie światowym pojawiły się pojedyncze doniesienia kazuistyczne przedstawiające możliwość nieoperacyjnego zamknięcia takiego przecieku za pomocą różnych zestawów zamykających [3–6]. W Polsce podobny przypadek nie był dotychczas publikowany. Celem niniejszego doniesienia jest przedstawienie chorego z ciężką niewydolnością krążenia, u którego pęknięty tętniak prawej zatoki Valsalvy do drogi odpływu RV zamknięto skutecznie nitinolowym korkiem przeznaczonym głównie do przeznaczyniowego zamykania przewodów tętniczych – Amplatzer Duct Occluder (ADO).
Opis przypadku
Przedstawiamy chorego w wieku 50 lat, leczonego z powodu nadciśnienia tętniczego, u którego nagle po infekcji wystąpiły objawy niewydolności serca w postaci obrzęku płuc. W tym samym czasie pojawił się u niego szmer nad sercem i z tego powodu został skierowany do tutejszej kliniki ze wstępnym rozpoznaniem ubytku międzykomorowego. W badaniu klinicznym stwierdzono: tętno chybkie, ciągły szmer przy lewej krawędzi mostka, w EKG – rytm zatokowy około 80/min z pojedynczymi skurczami przedwczesnymi pochodzenia komorowego oraz cechy przerostu lewej komory bez zmian w zakresie odcinka ST-T. Przezklatkowe badanie echokardiograficzne (TTE) wykazało obecność istotnego lewo-prawego przecieku przez pęknięty tętniak prawej zatoki Valsalvy do RV (ryc. 1.). Rozpoznanie to potwierdziło badanie angio-CT, które pozwoliło na dokładną ocenę anatomii wady: workowaty tętniak umiejscowiony poniżej prawej zatoki Valsalvy. Wrota wejścia do tętniaka od...
Pełna treść artykułu...
Tętniak zatoki Valsalvy jest zwykle wrodzoną, rzadko występującą anomalią układu krążenia – najczęściej nie wywołuje objawów aż do momentu pęknięcia. Gdy to nastąpi, może powodować wiele objawów klinicznych zależnych od wielkości przecieku, włącznie z ostrą, postępującą niewydolnością krążenia. Ponieważ opuszka aorty zajmuje centralne miejsce w sercu, teoretycznie istnieje możliwość pęknięcia tętniaka do każdej z jam serca (włączając jamę osierdzia). Najczęściej występują tętniaki prawej zatoki wieńcowej, które zwykle otwierają się do prawej komory (RV). Drugą najczęstszą konfiguracją jest opisane niedawno na łamach Kardiologii Polskiej [1] pęknięcie tętniaka niewieńcowej zatoki Valsalvy do prawego przedsionka (RA). Tradycyjnym leczeniem jest leczenie kardiochirurgiczne, polegające na wycięciu tętniaka i naszyciu łaty w trakcie zabiegu z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego [1, 2]. W ostatnich latach w piśmiennictwie światowym pojawiły się pojedyncze doniesienia kazuistyczne przedstawiające możliwość nieoperacyjnego zamknięcia takiego przecieku za pomocą różnych zestawów zamykających [3–6]. W Polsce podobny przypadek nie był dotychczas publikowany. Celem niniejszego doniesienia jest przedstawienie chorego z ciężką niewydolnością krążenia, u którego pęknięty tętniak prawej zatoki Valsalvy do drogi odpływu RV zamknięto skutecznie nitinolowym korkiem przeznaczonym głównie do przeznaczyniowego zamykania przewodów tętniczych – Amplatzer Duct Occluder (ADO).
Opis przypadku
Przedstawiamy chorego w wieku 50 lat, leczonego z powodu nadciśnienia tętniczego, u którego nagle po infekcji wystąpiły objawy niewydolności serca w postaci obrzęku płuc. W tym samym czasie pojawił się u niego szmer nad sercem i z tego powodu został skierowany do tutejszej kliniki ze wstępnym rozpoznaniem ubytku międzykomorowego. W badaniu klinicznym stwierdzono: tętno chybkie, ciągły szmer przy lewej krawędzi mostka, w EKG – rytm zatokowy około 80/min z pojedynczymi skurczami przedwczesnymi pochodzenia komorowego oraz cechy przerostu lewej komory bez zmian w zakresie odcinka ST-T. Przezklatkowe badanie echokardiograficzne (TTE) wykazało obecność istotnego lewo-prawego przecieku przez pęknięty tętniak prawej zatoki Valsalvy do RV (ryc. 1.). Rozpoznanie to potwierdziło badanie angio-CT, które pozwoliło na dokładną ocenę anatomii wady: workowaty tętniak umiejscowiony poniżej prawej zatoki Valsalvy. Wrota wejścia do tętniaka od...
Pełna treść artykułu...
Keywords
ruptured sinus Valsalva aneurysm, percutaneous treatment
Indexed in
Integrated with
