Rak jelita grubego jest nowotworem o wysokiej śmiertelności, co wiąże się z późnym rozpoznaniem wielu jego przypadków. Śmiertelność chorych z nieswoistymi zapalnymi chorobami jelit (NZChJ) i rozpoznanym rakiem jelita grubego jest wyższa niż śmiertelność w przypadku raka sporadycznego. U osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobą Leśniowskiego-Crohna ryzyko rozwoju raka koreluje z czasem trwania choroby i zasięgiem zmian zapalnych. Działanie ukierunkowane na zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności koncentruje się przede wszystkim na badaniach profilaktycznych, wśród których najbardziej efektywna jest kolonoskopia z polipektomią i nadzór endoskopowy u chorych na NZChJ. Badania epidemiologiczne dowodzą, że regularne przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych zmniejsza ryzyko rozwoju polipów jelita grubego i zachorowania na raka jelita grubego, natomiast u osób z NZChJ przewlekłe leczenie preparatami 5-ASA obniża ryzyko przemiany nowotworowej. W niniejszym artykule przedstawiono dane na temat wybranych substancji możliwych do zastosowania w chemoprewencji sporadycznego raka jelita grubego i rolę mesalazyny w chemoprewencji raka u chorych na NZChJ.