Zalecenia postępowania w przypadkach raka krtani przedstawiono na 3 planszach, poprzedzono krótkim wprowadzeniem i dokładną charakterystyką TNM.
Mimo obserwowanego w Polsce w ostatnich latach niewielkiego spadku zachorowań na raka krtani (C32), nadal należymy do krajów o najwyższym wskaźniku zachorowalności na ten nowotwór, a krtań jest (wyłączając raka skóry)
najczęstszą lokalizacją narządową wśród złośliwych nowotworów
głowy i szyi (ok. 48%) [1, 2]. Według Krajowego Rejestru Nowotworów, w 2003 r. zarejestrowano w Polsce 2516 nowych przypadków złośliwych nowotworów krtani
(współczynnik zachorowań: M – 11,8; K – 1,5); proporcja płci
– K:M=1:7,7, a szczyt zachorowań przypadał na przedziały
wieku 51–60 i 61–70 lat (ok. 65% ogółu chorych) [1, 2].
Wprzypadku raka krtani zarówno obraz kliniczny, jak i zasady
postępowania terapeutycznego są zróżnicowane, w zależności
od lokalizacji ogniska pierwotnego oraz stopnia zaawansowania
miejscowego (T) i węzłowego (N). Przerzuty odległe (M) występują rzadko, stanowiąc ok. 2% diagnozowanych przypadków raka krtani i krtaniowej części gardła. Istotne znaczenie rokownicze ma synchroniczne bądź metachroniczne
występowanie drugiego ogniska pierwotnego raka (głównie
w drogach oddechowych i górnym odcinku przewodu pokarmowego).
Częstość pojawiania się takiego ogniska podczas 5-letniej obserwacji może wynosić blisko 25% [3]. W ciągu ostatnich 25 lat obserwuje się wzrost odsetkowy
przypadków raka krtani o lokalizacji nadgłośniowej. Nadal
jednak (w łącznej analizie raka krtani i krtaniowej części
gardła) nieznacznie dominuje rak zlokalizowany w obrębie
głośni – 47,6%, przed rakiem o lokalizacji nadgłośniowej
– 40,0% i podgłośniowej 2,3% [1, 2]. Czynnikiem ograniczającym skuteczność leczenia raka krtani w Polsce jest znaczne zaawansowanie miejscowe i węzłowe. W łącznej analizie raka krtani i krtaniowej części gardła
59,7% przypadków diagnozowanych jest w stadium T3
+ T4 i 46,7% ma na tym etapie choroby klinicznie stwierdzane
przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych [1].
Ponad 95% złośliwych nowotworów krtani stanowi rak
płaskonabłonkowy (carcinoma planoepitheliale; squamous cell carcinoma). Stopień zróżnicowania guza (G1, G2, G3) jest najczęściej określanym elementem charakteryzującym obraz histologiczny i wysoko koreluje...


Pełna treść artykułu...