Ten artykuł wstępny odnosi się do opisu przypadku Zabieg stentowania tętnicy szyjnej wewnętrznej u chorej z postępującym niedokrwieniem mózgu (crescendo TIA). Czy możliwa jest pierwotna angioplastyka w ostrym zespole mózgowym? – autorstwa Tomasza Deptucha i wsp. zamieszczonego w tym numerze na str. 130.



Przypadek przedstawiony na str. 130 jest bardzo interesującą, choć kontrowersyjną obserwacją kliniczną. Zostaliśmy poproszeni przez redaktora naczelnego pisma o komentarz z punktu widzenia neurologa. Przed 2 miesiącami pacjentka miała przemijające nagłe zaniewidzenie oraz osłabienie kończyn lewych i zaburzenia czucia po lewej stronie. Stwierdzono u niej wzmożone odruchy, osłabienie czucia po lewej stronie oraz 80–90-% zwężenie tętnicy szyjnej po stronie odpowiedzialnej za objawy kliniczne. Pacjentka została zakwalifikowana do zabiegu angioplastyki i stentowania tętnicy szyjnej, który miał być wykonany za 2 tyg. Po 10 dniach oczekiwania u chorej wystąpiły nowe objawy neurologiczne pod postacią opadnięcia lewego kącika ust, osłabienia lewej kończyny górnej oraz zawrotów głowy i oczopląsu, pojawiającego się przy zmianie pozycji ciała. Objawy utrzymywały sie przez kilka godzin i miały zmienne nasilenie w czasie. Wtedy w trybie ostrym podjęto decyzję o wykonaniu zabiegu angioplastyki i stentowania. Przedstawiany przypadek dotyczy dwóch niemal odrębnych zagadnień: stosowania zabiegów na tętnicy szyjnej w celach profilaktycznych (zapobieganie kolejnym udarom po małym udarze lub przejściowym napadzie niedokrwiennym, TIA) i stosowania tych zabiegów w ostrej fazie udaru w celu natychmiastowej poprawy krążenia i zapobieżenia rozwojowi ogniska niedokrwiennego. Po pierwszym epizodzie neurologicznym (który my nazwiemy udarem, a nie TIA, gdyż pacjentka miała utrwalone objawy neurologiczne i w tomografii komputerowej [CT] uwidoczniono ognisko za nie odpowiedzialne), chora została słusznie zakwalifikowana do zabiegu na tętnicy szyjnej. Zaproponowano jej angioplastykę i stentowanie z powodu zwężenia tętnicy szyjnej wewnętrznej. k. 20% wszystkich udarów niedokrwiennych mózgu, a nieleczone powoduje nawet 20% nawrotów w ciągu kolejnych 2 lat. Jest również istotnym czynnikiem ponownego wystąpienia epizodu niedokrwiennego po przebytych TIA. Nie można jednak uważać, że 20% chorych z udarem kwalifikuje się do zabiegu. Liczba tych, którzy naprawdę spełniają kryteria leczenia, zgodnie z obowiązującymi...


Pełna treść artykułu...