Od dawna wiadomo, że kobiety i mężczyźni chorują odmiennie na zaburzenia psychiczne – różne są częstotliwości zachorowania, dane epidemiologiczne, przebieg i rokowanie. Dotyczy to oczywiście nie tylko schizofrenii. Wiąże się to zarówno z biologią, jak i zjawiskami społecznymi oraz stereotypami.

Istnieje wiele dowodów na to, że większość leków jest zaprojektowana pod kątem leczenia mężczyzn – dawki leków są obliczane z reguły dla nich, w badaniach klinicznych dotyczących leczenia schizofrenii widzimy ich nadreprezentację. To ostatnie wiąże się także z nadreprezentacją mężczyzn w opiece psychiatrycznej (związanej z terapią schizofrenii właśnie), szczególnie w leczeniu szpitalnym. Warto zauważyć problemy kobiece i zaplanować kompleksową i celowaną terapię we współpracy z pacjentką chorującą na schizofrenię już od pierwszego epizodu choroby.