Choroba Leśniowskiego-Crohna jest schorzeniem przewlekłym, które charakteryzuje się występowaniem zmian zapalnych w przewodzie pokarmowym, szczególnie w obrębie końcowego odcinka jelita cienkiego. W leczeniu tej choroby dąży się do uzyskania remisji, jak najdłuższego jej utrzymania, uniknięcia powikłań związanych z naturalnym przebiegiem choroby oraz postuluje się wygojenie zmian śluzówkowych. Celem pracy było zaprezentowanie przypadku pacjentki z rozpoznaną chorobą Leśniowskiego-Crohna, leczonej w sposób klasyczny steroidoterapią oraz lekami immunosupresyjnymi. Zastosowano u niej terapię z użyciem przeciwciał monoklonalnych anty-TNF-α w postaci adalimumabu, uzyskując dużą skuteczność leczenia, ocenioną z użyciem wskaźnika aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna (Crohn’s disease activity index – CDAI) oraz endoskopowego wskaźnika aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna (Crohn’s disease endoscopic index of severity – CDEIS).