W pracy przedstawiono dwie opinie na temat obrażeń osób żywych, w których kluczową rolę odgrywały wyniki badań obrazowych. Pierwszy przypadek dotyczył młodego mężczyzny, który podawał, że został pobity przez policjantów, w związku z czym wykonano u niego badanie tomografii komputerowej, a drugi – 6-tygodniowego niemowlęcia, któremu z powodu zasinienia okolicy czołowej i drobnych zasinień pleców zrobiono RTG klatki piersiowej. W obu przypadkach w opisie badań obrazowych załączonych do dokumentacji klinicznej podano jednoznacznie obecność złamań żeber. Spowodowało to wszczęcie postępowań karnych w sprawie pobicia. Współopiniujący radiolodzy, po zapoznaniu się z oryginałami badań obrazowych, w obu przypadkach jednoznacznie wykluczyli obecność złamań żeber. Wskazuje to na bezwzględną konieczność powtórnej oceny badań obrazowych przez zespół wydający na ich podstawie opinię.