Wstęp
Obecnie skuteczność angiograficzna przezskórnych interwencji wieńcowych (PCI) wynosi 88–95% [1, 2]. Zmiany znajdujące się za krętym odcinkiem naczynia, w rozwidleniach, przewlekłe niedrożności czy mieszczące się w początkowych odcinkach tętnic wieńcowych, do których konieczne jest dojście przez pomosty, są szczególnie trudne technicznie.
Sterowanie prowadnikiem może być mało precyzyjne, a zagięcie prowadnika pod kątem >90° jest dodatkowym utrudnieniem z uwagi na tendencję do jego wypadania. Skłoniło to producentów sprzętu do tworzenia urządzeń wspomagających manewrowalność instrumentarium naczyniowym w trakcie PCI – przede wszystkim systemu nawigacji magnetycznej (NM).
Zastosowanie NM, poza poprawą sterowalności prowadnika, może pomóc w ograniczeniu jego ruchów w naczyniu, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia ściany.
Pierwsze pionierskie prace dotyczące zastosowania pola magnetycznego w nawigacji instrumentarium medycznym przeprowadzono na uniwersytecie Virginia (Stany Zjednoczone). Z kolei pierwsze użycie kliniczne NM miało miejsce podczas kaniulacji serca noworodka z wrodzoną wadą w 1991 r. [3]. Obecnie jedyny dostępny komercyjnie system NM to NIOBE® (Stereotaxis, Inc., St. Louis, MO). Został on zaaprobowany przez FDA (Food and Drug Administration) do zabiegów w elektrofizjologii i neuroradiologii (2000 r.) oraz do PCI (2003 r.). Możliwości i ograniczenia systemu były prezentowane w Postępach w Kardiologii Interwencyjnej w roku 2006. Do tej pory NM została zainstalowana w około 100 ośrodkach na świecie.
Opis systemu nawigacji magnetycznej
System NM składa się zasadniczo z czterech części (ryc. 1.) [4, 5]:
• klasycznego angiografu z płaskim, cyfrowym panelem (AXIOM Artis dTC; Siemens AG, Malvern, PA) – najczęściej jest używane pojedyncze ramię C, aczkolwiek istnieje możliwość zastosowania angiografu dwupłaszczyznowego; gdy magnesy znajdują się w pozycji roboczej, ograniczają jednak ruchomość systemu do około 30° RAO i LAO (Niobe I) oraz do 45° w nowszej wersji (Niobe II);
• dwóch ruchomych magnesów znajdujących się po obu stronach stołu zabiegowego, które mogą się poruszać w wielu płaszczyznach; pole magnetyczne generowane wokół serca wynosi 0,08 T (1/20 pola generowanego przez klasyczny rezonans magnetyczny) i ma promień 15 cm, co przy odpowiednim ułożeniu pacjenta pozwala na objęcie obszaru serca;
• odpowiedniego oprogramowania (Navigant®),...


Pełna treść artykułu...