Zjawisko wykorzystywania seksualnego dzieci wciąż jest w wielu krajach traktowane w sposób marginalny. Tymczasem jak donoszą statystyki 24,9 proc. dziewcząt oraz 22,3 proc. chłopców w naszym kraju poddanych było szeroko pojętemu krzywdzeniu seksualnemu, a na świecie liczby te sięgają nawet 38 proc. Pod pojęciem nadużycia seksualnego rozumie się wciąganie dziecka przez osobę seksualnie dojrzałą w jakąkolwiek aktywność, z zamiarem seksualnego pobudzenia drugiego człowieka, obejmującą zarówno stosunek płciowy, jak i dotykanie, eksponowanie genitaliów, pokazywanie materiałów pornograficznych oraz rozmowy na tematy seksualne w erotyczny sposób.
Wielu lekarzy pierwszego kontaktu, czy też ginekologów ma problemy z przeprowadzeniem właściwego badania przedmiotowego i podmiotowego u dziecka, u którego podejrzewa się zaistnienie nadużycia. Faktu tego nie ułatwia brak jasno sprecyzowanych reguł postępowania w tego typu przypadkach. Właściwe zabezpieczenie materiału pobranego podczas badania ginekologicznego w celu przeprowadzenia badań dodatkowych, wykonane w jak najkrótszym czasie, może w wielu przypadkach przesądzić o postawieniu diagnozy, wdrożeniu leczenia oraz wszczęciu postępowania sądowego. Szczególnie ważna zarówno w uzyskaniu istotnych informacji dotyczących zdarzenia, jak i w późniejszym postępowaniu terapeutycznym jest współpraca psychologa. W oparciu o doświadczenie własne proponuje się algorytm postępowania lekarskiego dla lekarzy ginekologów w przypadkach, w których zachodzi podejrzenie zaistnienia krzywdy seksualnej.