Abstract
2/2009
vol. 5
Novel methods in diagnostic and therapy Fetal cardiac interventions – wishful dreams or coming reality?
Post Kardiol Interw 2009; 5, 2 (16): 70-80
Online publish date: 2009/06/25
Wstęp
Kardiologia interwencyjna jest jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się gałęzi kardiologii. Ma swoje ustalone miejsce zarówno w leczeniu osób dorosłych, jak i dzieci. W niektórych wadach wrodzonych jest metodą z wyboru, np. zwężenie zastawkowe tętnicy płucnej. W innych stanowi ważny element leczenia paliatywnego, niekiedy wystarczającego na wiele lat życia bez operacji, np. stenoza zastawki aortalnej. Ścisła współpraca kardiologiczno-kardiochirurgiczna w leczeniu dzieci z wadami wrodzonymi serca umożliwiła stworzenie metod leczenia hybrydowego, tzn. kardiochirurgii połączonej z kardiologią interwencyjną, np. u noworodków z zespołami niedorozwoju lewego serca [1].
Równie intensywnie rozwijającą się gałęzią kardiologii dziecięcej jest kardiologia prenatalna. Przestaliśmy już mówić o echokardiografii płodowej i jedynie o rozpoznawaniu patologii układu krążenia u płodów. Dzięki rozwojowi nowych technik ultrasonograficznych (USG) możliwe stało się wykrywanie wad serca już pod koniec pierwszego trymestru ciąży, gdy tzw. wymiar głowowo-ogonowy (ang. crown-rump lenght, CRL) wynosi 45–84 mm (ryc. 1.), a serce ma średnicę 3–8 mm (ryc. 2.). Dzięki temu zaczynamy rozumieć patomechanizm ewolucji wrodzonych wad serca. W pierwszym podręczniku, z którego uczyłam się o wadach wrodzonych serca [2], istotną część rozdziałów zajmują opisy objawów klinicznych wynikających z naturalnego przebiegu patologii. Obecnie w Polsce praktycznie nie widujemy starszych pacjentów z nasilonymi zmianami wtórnymi wrodzonych patologii układu krążenia, natomiast zaczynamy poznawać inną historię naturalną – prenatalną. Dynamika zmian, które zachodzą w płodowym układzie krążenia, jest zdecydowanie większa niż po porodzie i z tego względu marzeniem kardiologów dziecięcych zajmujących się diagnostyką płodów jest znalezienie skutecznych metod zmiany lub zahamowania naturalnego rozwoju – czyli najczęściej pogarszania objawów.
Zanim przejdę do przedstawienia obecnego stanu wiedzy na temat prenatalnych interwencji kardiologicznych, koniecznych jest kilka słów wyjaśnienia, czym jest kardiologia prenatalna i na jakim etapie znajduje się obecnie w Polsce. Metodą diagnostyczną jest oczywiście echokardiografia. Skuteczność prenatalnego wykrywania wad wrodzonych serca zależy wyłącznie od prawidłowo wykonywanych przez lekarzy położników przesiewowych badań USG u kobiet ciężarnych – podczas badania ok. 20. tygodnia ciąży mają oni obowiązek...
Pełna treść artykułu...
Kardiologia interwencyjna jest jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się gałęzi kardiologii. Ma swoje ustalone miejsce zarówno w leczeniu osób dorosłych, jak i dzieci. W niektórych wadach wrodzonych jest metodą z wyboru, np. zwężenie zastawkowe tętnicy płucnej. W innych stanowi ważny element leczenia paliatywnego, niekiedy wystarczającego na wiele lat życia bez operacji, np. stenoza zastawki aortalnej. Ścisła współpraca kardiologiczno-kardiochirurgiczna w leczeniu dzieci z wadami wrodzonymi serca umożliwiła stworzenie metod leczenia hybrydowego, tzn. kardiochirurgii połączonej z kardiologią interwencyjną, np. u noworodków z zespołami niedorozwoju lewego serca [1].
Równie intensywnie rozwijającą się gałęzią kardiologii dziecięcej jest kardiologia prenatalna. Przestaliśmy już mówić o echokardiografii płodowej i jedynie o rozpoznawaniu patologii układu krążenia u płodów. Dzięki rozwojowi nowych technik ultrasonograficznych (USG) możliwe stało się wykrywanie wad serca już pod koniec pierwszego trymestru ciąży, gdy tzw. wymiar głowowo-ogonowy (ang. crown-rump lenght, CRL) wynosi 45–84 mm (ryc. 1.), a serce ma średnicę 3–8 mm (ryc. 2.). Dzięki temu zaczynamy rozumieć patomechanizm ewolucji wrodzonych wad serca. W pierwszym podręczniku, z którego uczyłam się o wadach wrodzonych serca [2], istotną część rozdziałów zajmują opisy objawów klinicznych wynikających z naturalnego przebiegu patologii. Obecnie w Polsce praktycznie nie widujemy starszych pacjentów z nasilonymi zmianami wtórnymi wrodzonych patologii układu krążenia, natomiast zaczynamy poznawać inną historię naturalną – prenatalną. Dynamika zmian, które zachodzą w płodowym układzie krążenia, jest zdecydowanie większa niż po porodzie i z tego względu marzeniem kardiologów dziecięcych zajmujących się diagnostyką płodów jest znalezienie skutecznych metod zmiany lub zahamowania naturalnego rozwoju – czyli najczęściej pogarszania objawów.
Zanim przejdę do przedstawienia obecnego stanu wiedzy na temat prenatalnych interwencji kardiologicznych, koniecznych jest kilka słów wyjaśnienia, czym jest kardiologia prenatalna i na jakim etapie znajduje się obecnie w Polsce. Metodą diagnostyczną jest oczywiście echokardiografia. Skuteczność prenatalnego wykrywania wad wrodzonych serca zależy wyłącznie od prawidłowo wykonywanych przez lekarzy położników przesiewowych badań USG u kobiet ciężarnych – podczas badania ok. 20. tygodnia ciąży mają oni obowiązek...
Pełna treść artykułu...
Keywords
fetal echocardiography, congenital heart defects, fetal treatment
Integrated with