Wstęp
Głównym celem leczenia pacjentów z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (ang. ST segment elevation myocardial infarction – STEMI) jest jak najszybsze przywrócenie przepływu w tętnicy odpowiedzialnej za zawał (ang. infarct related artery – IRA), które prowadzi do poprawy perfuzji krwi na poziomie miokardium. Standardem w rekanalizacji zamkniętej tętnicy wieńcowej jest rutynowa implantacja stentów podczas przezskórnej interwencji wieńcowej (ang. percutaneous coronary intervention – PCI). Operator wykonujący zabieg dąży do szybkiego i bezpiecznego udrożnienia naczynia zawałowego, przywrócenia przepływu w obrębie mikrokrążenia oraz zabezpieczenia tego przepływu na jak najdłuższy okres. Ten rodzaj postępowania jest bardzo efektywny. Niestety u części pacjentów, pomimo przywrócenia przepływu w tętnicy zawałowej, dochodzi do niekorzystnych zdarzeń powodujących upośledzenie przepływu na poziomie mikrokrążenia wieńcowego (niższe myocardial blush grade – MBG, mniejsza rezolucja uniesienia odcinka ST). Wiąże się to z większym obszarem martwicy mięśnia sercowego, upośledzeniem funkcji skurczowej serca, w końcu częstszymi niekorzystnymi zdarzeniami odległymi [1, 2]. Jedną z przyczyn wspomnianych powyżej zaburzeń przepływu jest dystalna zatorowość krążenia wieńcowego mikrocząsteczkami uwolnionymi podczas zabiegu PCI. Odgrywa ona istotną rolę w wystąpieniu zjawiska no-reflow, czyli nieadekwatnego przywrócenia przepływu na poziomie tkankowym pomimo prawidłowej drożności i braku zmian organicznych w tętnicy nasierdziowej [3–5]. Materiał zatorowy składa się z fragmentów zakrzepu, fragmentów płytek, lipidów blaszki miażdżycowej, jak również agregatów płytkowych i leukocytarnych uwolnionych ze zmiany organicznej podczas fibrynolizy lub pierwotnej PCI [6]. Rozpoczęto więc poszukiwanie sposobów leczenia, które mogłyby istotnie zredukować mikrozatorowość krążenia wieńcowego i w efekcie poprawić wyniki leczenia inwazyjnego chorych z zawałem mięśnia sercowego (MI). Jednym z nich jest fizyczne, mechaniczne odzyskiwanie materiału uwalnianego podczas PCI. Pozytywne wyniki badań z użyciem tych systemów podczas PCI w pomostach żylnych (ang. saphenous vein graft – SVG) pozwoliły przypuszczać, że podobny efekt można będzie uzyskać w STEMI. W artykule przedstawiono systemy protekcji i trombektomii, przybliżono mechanizm działania najczęściej używanych oraz dokonano analizy ich przydatności w inwazyjnym leczeniu MI....


Pełna treść artykułu...