Osteopenia wcześniaków dotyczy 50–60% niemowląt z masą urodzeniową poniżej 1000 g. Główne czynniki etiologiczne to m.in. niedostateczna podaż wapnia, fosforu, białka, kalorii i zmniejszona aktywność fizyczna. Objawy kliniczne dotyczą przede wszystkim układu szkieletowego i pojawiają się zwykle w 6.–12. tyg. życia. Obserwuje się spowolnienie przyrostów na długość, przy zachowanym wzroście czaszki. W najcięższych postaciach choroby dochodzi do złamań kości. Diagnostyka obejmuje parametry biochemiczne gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz badania obrazowe – badanie radiologiczne kości, densytometrię oraz ilościowe badanie USG kości. W profilaktyce osteopenii wcześniaków podstawową rolę odgrywa odpowiednia podaż wapnia i fosforu oraz białka i kalorii. Korzystna może być również odpowiednia aktywność fizyczna.