Abstract
1/2005
vol. 1
REVIEW PAPER Inflammation and restenosis following coronary stent implantation
Post Kardiol Int 2005; 1, 1: 67–70
Online publish date: 2005/09/19
Adres do korespondencji/Corresponding author: doc. dr hab. n. med. Paweł Buszman, Oddział Ostrych Zespołów Wieńcowych, Górnośląskie Centrum Medyczne, ul. Ziołowa 47, 40-635 Katowice, tel./faks +48 32 252 72 12, e-mail: Buszman@ka.onet.pl
Wstęp
Problem nawrotu zwężenia – restenozy – jest nadal aktualny, pomimo wprowadzenia stentów uwalniających leki hamujące proliferację błony wewnętrznej (intimy). Badania doświadczalne i kliniczne wskazują, że stan zapalny odgrywa kluczową rolę w restenozie po implantacji stentu, a czynniki przeciwzapalne mogą przeciwdziałać rozrostowi błony wewnętrznej.
Przezskórne zabiegi wieńcowe (percutaneous coronary intervention, PCI) są skuteczną i coraz powszechniej stosowaną metodą leczenia choroby wieńcowej. Dynamiczny rozwój technik kardiologii interwencyjnej możliwy był w głównej mierze dzięki szerokiemu wprowadzeniu do użytku klinicznego stentów wieńcowych. Przezskórna angioplastyka wieńcowa z implantacją stentów jest obecnie najszerzej stosowaną w praktyce klinicznej metodą PCI. Obecnie ok. 80–90% zabiegów PCI wykonywanych jest z użyciem protez wewnątrznaczyniowych [1]. Implantacja stentów zwiększyła bezpieczeństwo wykonywanych zabiegów PCI oraz poprawiła odległą skuteczność poprzez zmniejszenie częstości występowania nawrotu zwężenia (restenozy) średnio z 30–40% do 20–30% [1]. Zastosowanie stentów pokrywanych lekami o działaniu antyproliferacyjnym znacznie ograniczyło występowanie restenozy, ale jej nie wyeliminowało. Restenoza jest nadal jednym z najważniejszych zagadnień badawczych współczesnej kardiologii.
Definicja i patomechanizm restenozy po implantacji stentu
Restenoza to proces prowadzący z upływem czasu do nawrotu zwężenia >50% średnicy światła w miejscu uprzednio poszerzanym lub utraty co najmniej 50% uzyskanej w czasie zabiegu średnicy światła naczynia [2]. Nawrót zwężenia jest procesem wieloczynnikowym rozpoczynającym się bezpośrednio po zabiegu i trwającym 2–6 miesięcy [3].
Implantacja stentu do tętnic wieńcowych pozwala uzyskać lepsze wyniki bezpośrednie i odległe, jak to wykazano w wieloośrodkowych badaniach z randomizacją BENESTENT [4] i STRESS [5], w których porównano zabiegi angioplastyki balonowej z zabiegami implantacji stentu. Implantacja stentu daje większe poszerzenie światła, zmniejsza zjawisko elastycznego zwężenia ściany naczynia (elastic recoil) bezpośrednio po...
Pełna treść artykułu...
Wstęp
Problem nawrotu zwężenia – restenozy – jest nadal aktualny, pomimo wprowadzenia stentów uwalniających leki hamujące proliferację błony wewnętrznej (intimy). Badania doświadczalne i kliniczne wskazują, że stan zapalny odgrywa kluczową rolę w restenozie po implantacji stentu, a czynniki przeciwzapalne mogą przeciwdziałać rozrostowi błony wewnętrznej.
Przezskórne zabiegi wieńcowe (percutaneous coronary intervention, PCI) są skuteczną i coraz powszechniej stosowaną metodą leczenia choroby wieńcowej. Dynamiczny rozwój technik kardiologii interwencyjnej możliwy był w głównej mierze dzięki szerokiemu wprowadzeniu do użytku klinicznego stentów wieńcowych. Przezskórna angioplastyka wieńcowa z implantacją stentów jest obecnie najszerzej stosowaną w praktyce klinicznej metodą PCI. Obecnie ok. 80–90% zabiegów PCI wykonywanych jest z użyciem protez wewnątrznaczyniowych [1]. Implantacja stentów zwiększyła bezpieczeństwo wykonywanych zabiegów PCI oraz poprawiła odległą skuteczność poprzez zmniejszenie częstości występowania nawrotu zwężenia (restenozy) średnio z 30–40% do 20–30% [1]. Zastosowanie stentów pokrywanych lekami o działaniu antyproliferacyjnym znacznie ograniczyło występowanie restenozy, ale jej nie wyeliminowało. Restenoza jest nadal jednym z najważniejszych zagadnień badawczych współczesnej kardiologii.
Definicja i patomechanizm restenozy po implantacji stentu
Restenoza to proces prowadzący z upływem czasu do nawrotu zwężenia >50% średnicy światła w miejscu uprzednio poszerzanym lub utraty co najmniej 50% uzyskanej w czasie zabiegu średnicy światła naczynia [2]. Nawrót zwężenia jest procesem wieloczynnikowym rozpoczynającym się bezpośrednio po zabiegu i trwającym 2–6 miesięcy [3].
Implantacja stentu do tętnic wieńcowych pozwala uzyskać lepsze wyniki bezpośrednie i odległe, jak to wykazano w wieloośrodkowych badaniach z randomizacją BENESTENT [4] i STRESS [5], w których porównano zabiegi angioplastyki balonowej z zabiegami implantacji stentu. Implantacja stentu daje większe poszerzenie światła, zmniejsza zjawisko elastycznego zwężenia ściany naczynia (elastic recoil) bezpośrednio po...
Pełna treść artykułu...
Keywords
inflammation, restenosis, stents, coronary artery diesease, atherosclerosis
Indexed in
Integrated with
