Rak wątrobowokomórkowy (hepatocellular carcinoma – HCC) jest guzem pierwotnym rozwijającym się na podłożu marskiej wątroby, rzadziej w stadium przewlekłego uszkodzenia wątroby poprzedzającego marskość. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi marskości i HCC w krajach rozwiniętych są: zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C lub typu B, alkohol i zespół metaboliczny. W panelu diagnostycznym HCC mieszczą się: klasyczna ultrasonografia, kontrastowe techniki obrazowania wątroby, wskaźniki serologiczne oraz badanie cytologiczne lub histologiczne. U niekontrolowanych pacjentów z marskością wątroby guz jest najczęściej wykrywany w zaawansowanym stadium, wykluczającym terapię radykalną. Nadrzędnym celem onkologicznego nadzoru ultrasonograficznego jest wykrycie i diagnostyczne potwierdzenie wczesnej postaci HCC. W pracy przedstawiono problematykę dotyczącą diagnostyki HCC we wczesnych i późnych stadiach rozwoju tego guza.