Definicja i podstawowe dane epidemiologiczne
Cukrzyca (DM) to grupa chorób metabolicznych charakteryzujących się hiperglikemią wynikającą z defektu wydzielania lub działania insuliny. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych [1, 2]. Podstawą rozpoznania DM jest stężenie glukozy na czczo ł126 mg/dl lub ł200 mg/dl po 2 godzinach po standardowym obciążeniu glukozą [3]. Klasyfikacja zaburzeń metabolizmu glukozy obejmuje ponadto sytuacje, w których stężenie glukozy na czczo wynosi 110–126 mg/dl przy prawidłowym (<140 mg/dl) stężeniu po posiłku (IFG) oraz gdy stężenie po posiłku wynosi 140–200 mg/dl przy stężeniu na czczo <126 mg/dl (nieprawidłowa tolerancja glukozy – IGT). Szerszym pojęciem, obejmującym IFG lub IGT, jest nieprawidłowa homeostaza glukozy (IGH).
Występowanie DM w populacji całego świata przyjęło rozmiary epidemii, stając się poważnym problemem i wyzwaniem medycznym i ekonomicznym [2]. W 2000 roku występowanie DM stwierdzono u 171 milionów osób, tj. u 2,8% ludności całego świata, a prognozy na 2030 rok przewidują >60% wzrost liczby osób z DM, która obejmie populację 366 milionów (4,4%) [4]. Największy przyrost liczby osób z DM przewidywany jest w krajach rozwijających się, natomiast w Europie prognozuje się przyrost o 32%, tj. o 9,1 miliona (z 28,3 do 37,4 miliona) [4, 5]. Zarówno wśród kobiet, jak i wśród mężczyzn częstość występowania DM wzrasta z wiekiem do 7. i 8. dekady, a ryzyko wystąpienia DM w ciągu życia wynosi 30–40%. Natomiast IGT występuje częściej niż DM i częściej dotyczy mężczyzn w wieku >60 lat [3, 6].

Choroba wieńcowa u osób z cukrzycą
Cukrzyca i choroba wieńcowa (ang. coronary artery disease – CAD) są opisywane jako dwie składowe tej samej choroby. Jedna to chorzy z DM określaną też jako równoważnik CAD, a druga – chorzy z jawną CAD, wśród których DM lub IGH występuje bardzo często [3]. Choroba wieńcowa jest główną przyczyną zgonów u osób z DM. O ile występowanie CAD w populacji ogólnej ocenia się na 2–4%, o tyle u osób z DM na około 55% [7]. Z kolei zdarzenia sercowo-naczyniowe występują z częstością 0,5 na 100 osobolat u osób bez DM i 1,4 na 100 osobolat u osób z DM [8]. W dużej metaanalizie Huxleya [9] obejmującej 37 badań i ponad 447 tysięcy osób wykazano, że śmiertelność z powodu CAD u osób z DM jest 3,4-krotnie...


Pełna treść artykułu...