Wstęp
Od czasu opublikowania w 2006 r. w Postępach w Kardiologii Interwencyjnej podsumowania dotyczącego stentów powlekanych lekiem antymitotycznym (drug eluting stent, DES) [1] ogłoszono szereg kolejnych badań dotyczących zastosowania stentów w przezskórnej rewaskularyzacji wieńcowej (percutaneous coronary intervention, PCI). Poniżej przedstawiamy wybrane zagadnienia dotyczące wskazań do leczenia przezskórnego, konstrukcji stentów i oceny wyników ich implantacji.
Wskazania do przezskórnej rewaskularyzacji wieńcowej lub do leczenia zachowawczego
Wyniki badania z randomizacją COURAGE [2], gdzie nie stwierdzono istotnej różnicy w odniesieniu do częstości występowania zgonu lub zawału serca pomiędzy pacjentami ze stabilną choroba wieńcową leczonymi jedynie optymalną farmakoterapią i optymalną farmakoterapią w połączeniu z PCI, powtórnie uwypukliły znaczenie starannej kwalifikacji pacjentów do PCI. Ponieważ głównym celem leczenia pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową jest poprawa jakości życia poprzez wyeliminowanie lub złagodzenie bólów wieńcowych, graniczne (w ocenie angiograficznej) zwężenia tętnic wieńcowych nierzadko wymagają dodatkowej oceny istotności. Poza uznaną rolą ultrasonografii wewnątrznaczyniowej (ocena anatomiczna), nie mniej ważna jest ocena funkcjonalna za pomocą cząstkowej rezerwy przepływu (fractional flow reserve, FFR). Po badaniu DEFER, dotyczącym oceny zmian jednonaczyniowych przy użyciu FFR [3, 4], w 2009 r. opublikowano wyniki badania FAME na temat wielonaczyniowych zmian wieńcowych [5]. W tym prospektywnym, wieloośrodkowym badaniu 1005 pacjentów zostało zrandomizowanych do PCI na podstawie oceny angiograficznej i klinicznej (grupa I) lub do PCI po dodatkowej weryfikacji istotności zwężenia za pomocą FFR (grupa II). W grupie II aż 37% zmian wieńcowych, które wcześniej na podstawie angiografii i danych klinicznych oceniono jako istotne, miało FFR > 0,80 (a więc nieistotne hemodynamicznie). W grupie I (bez oceny FFR) implantowano istotnie więcej stentów w przeliczeniu na pacjenta niż w grupie II, czyli z oceną FFR (odpowiednio 2,7 ±1,2 i 1,9 ±1,3, p < 0,001). Po roku obserwacji pierwszoplanowy złożony punkt końcowy składający się ze zgonu, zawału serca niezakończonego zgonem lub powtórnej rewaskularyzacji w grupie I wystąpił u 18,3%, natomiast w grupie II u 13,2% pacjentów (p = 0,02).
Wskazania do PCI lub pomostowania aortalno-wieńcowego
Leczenie przezskórne...


Pełna treść artykułu...