W populacji dziecięcej istnieją istotne odrębności w zakresie epidemiologii powikłań zakrzepowych, fizjologii układu krzepnięcia, farmakokinetyki i farmakodynamiki heparyn oraz częstości występowania objawów niepożądanych leczenia przeciwkrzepliwego. Odrębności te wyrażone są szczególnie u dzieci najmłodszych i dynamicznie zmieniają się z wiekiem. Dawkowanie heparyn jest inne niż u osób dorosłych. Ze względu na obiektywne trudności z rekrutacją i utrzymaniem w badaniach z randomizacją odpowiedniej liczby chorych o podobnym profilu klinicznym, wiele publikowanych zaleceń jest opartych na doniesieniach o niższym stopniu wiarygodności. Utrudnia to rzetelną ocenę skuteczności postępowania, które bywa ekstrapolowane z danych pochodzących z praktyki klinicznej u osób dorosłych.