Wstęp
Zaburzenia hematologiczne, w szczególności małopłytkowość i niedokrwistość, stwierdza się stosunkowo często wśród osób z chorobą niedokrwienną serca, w tym z ostrym zespołem wieńcowym. Współistnienie zaburzeń hematologicznych może warunkować konieczność modyfikacji rutynowo stosowanego leczenia farmakologicznego bądź też wpływać na wybór strategii rewaskularyzacyjnej w tej grupie chorych. Ponadto, wystąpienie niektórych spośród nich może być następstwem stosowania leków przeciwpłytkowych i przeciwzakrzepowych. Celem artykułu jest omówienie zagadnień związanych z postępowaniem terapeutycznym u chorych z ostrym zespołem wieńcowym i współistniejącymi zaburzeniami hematologicznymi.
Małopłytkowość
Małopłytkowość to wystąpienie obniżonej <150 tys./ml liczby płytek krwi. Klasyfikację małopłytkowości w zależności od liczby płytek krwi przedstawia tabela 1. Stopień nasilenia małopłytkowości koreluje z ryzykiem wystąpienia powikłań krwotocznych i niedokrwiennych. Ogólnie, im mniejsza liczba płytek krwi, tym większe ryzyko powikłań krwotocznych i niedokrwiennych. Stwierdzana zależność nie ma jednak charakteru liniowego i jest warunkowana etiologią małopłytkowości. Przykładowo zakrzepowa plamica małopłytkowa (ang. thrombotic thrombocytopenic purpura, TTP), małopłytkowość poheparynowa (ang. heparin-induced thrombocytopenia, HIT) oraz zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (ang. disseminated intravascular coagulation, DIC) mogą wiązać się z wybitnie podwyższonym ryzykiem powikłań zakrzepowych, w przeciwieństwie do immunologicznej plamicy małopłytkowej (ang. immune thrombocythopenic purpura, ITP) i większości pozostałych małopłytkowości przebiegających ze zwiększonym ryzykiem krwawień. Małopłytkowość stwierdza się stosunkowo często wśród chorych kierowanych w celu diagnostyki i leczenia inwazyjnego. Przykładowo w rejestrze kolejnych 11 021 chorych poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) małopłytkowość (liczba płytek <150 tys./ml) o różnej etiologii przy przyjęciu stwierdzono u 5,9% chorych [1]. Była ona obserwowana częściej u osób starszych, płci męskiej, palaczy tytoniu, u chorych na cukrzycę, z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory serca, z chorobą wielonaczyniową oraz po przebytym zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego. Obecność małopłytkowości wiązała się ze zwiększonym ryzykiem powikłań niedokrwiennych i krwotocznych w okresie hospitalizacji [małopłytkowość (–) vs małopłytkowość...


Pełna treść artykułu...