Wstęp

W Stanach Zjednoczonych wykonuje się ponad 300 milionów procedur kaniulacji żył obwodowych i 8 milionów kaniulacji żył centralnych rocznie [1, 2]. W ośrodku autorów przeprowadza się ok. 500 procedur wprowadzania tunelizowanych i nietunelizowanych cewników centralnych oraz ok. 2000 kaniulacji żył obwodowych pod kontrolą ultrasonograficzną. Około 80% hospitalizowanych pacjentów wymaga podawania leków drogą dożylną, co doprowadziło do rozpowszechnienia cewników centralnych wprowadzanych przez żyłę obwodową (peripherally inserted central catheters – PICC) [3]. Mogą być one stosowane nawet u 70% pacjentów wymagających dostępu do żył centralnych, hospitalizowanych poza oddziałami intensywnej terapii [4]. Są to cewniki poliuretanowe lub silikonowe wprowadzane przez żyłę obwodową, najczęściej żyłę odłokciową, ramienną lub odpromieniową, z końcówką umieszczoną między dolną 1/3 żyły głównej górnej a prawym przedsionkiem (cavo-atrial junction) [5]. Cewniki centralne wprowadzane obwodowo znajdują zastosowanie przede wszystkim u pacjentów wymagających średnio- lub długoterminowego dostępu dożylnego, zarówno w warunkach szpitalnych, jak i domowych oraz u pacjentów z trudnym dostępem dożylnym do terapii powyżej 5 dni preparatami wymagającymi dostępu do żył centralnych [1]. Wskazaniami klinicznymi są m.in. długotrwała antybiotykoterapia, żywienie pozajelitowe, podawanie leków drażniących naczynia żylne (w tym chemioterapia) oraz wielokrotne pobieranie próbek krwi [2, 6–8].
Wprowadzanie PICC pod kontrolą USG cechuje skuteczność, niski odsetek powikłań i dobry profil bezpieczeństwa, a także komfort dla pacjentów [9]. Jedną z istotnych zalet PICC jest redukcja ryzyka powikłań wczesnych, takich jak odma opłucnowa czy uszkodzenie dużych naczyń, których zaopatrzenie bywa trudne i może wymagać inwazyjnych interwencji, szczególnie w przypadku cewników centralnych wprowadzanych przez bezpośrednią kaniulację żyły szyjnej wewnętrznej lub podobojczykowej (centrally inserted central catheters – CICC) [8]. Zgodnie z wytycznymi Infusion Therapy Standards of Practice (2024) PICC stanowią preferowany dostęp centralny u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia ze względu na niższe ryzyko krwawienia wynikające z implantacji kaniuli do łatwo uciskalnych naczyń obwodowych oraz mniejszą inwazyjność procedury w porównaniu z CICC [2]. Dodatkowo monitorowanie położenia końcówki PICC za pomocą techniki wewnątrzjamowego EKG (intracavitary-ECG – IC-EKG) umożliwia precyzyjne...


Pełna treść artykułu...