Wstęp : Skuteczne leczenie lekami blokującymi receptory H₂ oraz inhibitorami pompy protonowej spowodowało prawie całkowity zanik wskazań do planowego leczenia operacyjnego choroby wrzodowej opornej na terapię. Ciągle jednak występują zagrażające życiu powikłania choroby wrzodowej, a chorzy z przedziurawionym wrzodem trawiennym prawie zawsze wymagają leczenia operacyjnego.

Materiał i metody : Analizowano retrospektywnie wyniki leczenia 75 chorych w wieku 16–91 lat (31 kobiet i 44 mężczyzn) operowanych w Klinice z powodu przedziurawionego wrzodu trawiennego od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2009 r.

Wyniki : Średni wiek chorych wynosił 51,5 ±20,5 roku. W grupie 75 badanych u 34 (45,3%) stwierdzono obecność chorób współistniejących, 14 osób (18,6%) operowano po upływie 24 godz. od wystąpienia objawów przedziurawienia, 16 (21,3%) miało więcej niż 70 lat, a stan ogólny w stopniu ASA 3–5 oceniono u 25 chorych (33,3%). Powikłania pooperacyjne wystąpiły u 19 badanych (25,3%). Niewydolność krążeniowo-oddechowa (5 chorych) i zakażenie rany (4 chorych) były najczęstszymi powikłaniami. Średni pooperacyjny pobyt w szpitalu osób wyleczonych wynosił 7,7 dnia (3–38 dni). Zmarło 11 badanych (14,6%). Wiek powyżej 70 lat, obecność chorób współistniejących, obecność śródbrzusznych powikłań pooperacyjnych, stan ogólny chorego oceniony jako 3–5 stopień ASA, obecność objawów wstrząsu podczas przyjęcia do szpitala oraz przedziurawienie wrzodu żołądka były czynnikami zwiększającymi ryzyko zgonu chorego.

Wnioski : Zwiększa się występowanie przedziurawienia wrzodu trawiennego wśród ludzi starszych, zwłaszcza kobiet. Wzrasta liczba osób, u których przedziurawienie wrzodu jest pierwszym objawem choroby wrzodowej. Przedziurawienie wrzodu trawiennego obciążone jest dużą śmiertelnością.