Jednym z zasadniczych celów leczenia cukrzycy jest utrzymanie normoglikemii. Uzyskiwane w codziennej praktyce wyrównanie glikemii znacznie odbiega od wartości podawanych w standardach opieki diabetologicznej. Obecnie przedmiotem dużego zainteresowania są wywodzące się z przewodu pokarmowego hormony stymulujące wydzielanie insuliny przez komórki β trzustki w sposób zależny od stężenia glukozy, czyli hormony inkretynowe. Upośledzenie efektu inkretynowego ma podłoże w patogenezie cukrzycy typu 2. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie preparatów poprawiających efekt inkretynowy w leczeniu cukrzycy typu 2.