Streszczenie
6/2012
vol. 7
Artykuł oryginalny
Znaczenie pH-metrii z impedancją w diagnostyce pacjentów z podejrzeniem pozaprzełykowej manifestacji choroby refluksowej przełyku
Prz Gastroenterol 2012; 7 (6): 386–396
Data publikacji online: 2013/01/31
Wstęp: Wielokanałowa impedancja przełykowa z pH-metrią (MII-pH) jest techniką umożliwiającą ocenę refluksu żołądkowo-przełykowego niezależnie od jego pH.
Cel: Ocena przydatności MII-pH w diagnostyce pacjentów z podejrzeniem pozaprzełykowej postaci choroby refluksowej przełyku (gastroesophageal reflux disease – GERD).
Materiał i metody: U 32 pacjentów wykonano panendoskopię i 24-godzinną MII-pH. Do grupy 1. zakwalifikowano chorych z przeważającymi objawami laryngologicznymi. U wszystkich osób z tej grupy wykonano wideolaryngoskopię. Grupa 2. obejmowała chorych zgłaszających objawy niecharakterystyczne, tj. uczucie pieczenia w jamie ustnej, ciała obcego w gardle, zachłystywanie się, cuchnący oddech, bóle w przełyku i/lub w nadbrzuszu, bolesne połykanie, nudności i uporczywe odbijania.
Wyniki: W grupie 1. GERD kwaśny rozpoznano u 32%, niekwaśny u 16%, a mieszany u 16% osób. U 11 pacjentów (58%) wykazano zmiany w badaniu laryngologicznym o typie zapalenia tylnego odcinka krtani. Zastosowanie MII-pH umożliwiło potwierdzenie związku pomiędzy objawami laryngologicznymi a epizodami refluksu dodatkowo u 1/3 badanych chorych z grupy 1. Za pomocą badania MII-pH spośród 13 pacjentów z objawami niecharakterystycznymi u 5 (38%) stwierdzono obecność patologicznego refluksu, w tym u 3 osób izolowany refluks kwaśny i u 2 – refluks niekwaśny. Nie wykazano cech refluksu patologicznego u 8 chorych z różnymi objawami (62%).
Wnioski: Badanie MII-pH jest metodą pozwalającą na potwierdzenie obecności GERD u pacjentów z nietypowymi objawami. Umożliwia ono także ustalenie charakteru chemicznego refluksu. U większości badanych chorych objawy niecharakterystyczne, takie jak pieczenie w jamie ustnej, ból gardła, gorycz, nudności czy bóle w nadbrzuszu, nie były związane z incydentami refluksu zarówno kwaśnego, jak i niekwaśnego.
Cel: Ocena przydatności MII-pH w diagnostyce pacjentów z podejrzeniem pozaprzełykowej postaci choroby refluksowej przełyku (gastroesophageal reflux disease – GERD).
Materiał i metody: U 32 pacjentów wykonano panendoskopię i 24-godzinną MII-pH. Do grupy 1. zakwalifikowano chorych z przeważającymi objawami laryngologicznymi. U wszystkich osób z tej grupy wykonano wideolaryngoskopię. Grupa 2. obejmowała chorych zgłaszających objawy niecharakterystyczne, tj. uczucie pieczenia w jamie ustnej, ciała obcego w gardle, zachłystywanie się, cuchnący oddech, bóle w przełyku i/lub w nadbrzuszu, bolesne połykanie, nudności i uporczywe odbijania.
Wyniki: W grupie 1. GERD kwaśny rozpoznano u 32%, niekwaśny u 16%, a mieszany u 16% osób. U 11 pacjentów (58%) wykazano zmiany w badaniu laryngologicznym o typie zapalenia tylnego odcinka krtani. Zastosowanie MII-pH umożliwiło potwierdzenie związku pomiędzy objawami laryngologicznymi a epizodami refluksu dodatkowo u 1/3 badanych chorych z grupy 1. Za pomocą badania MII-pH spośród 13 pacjentów z objawami niecharakterystycznymi u 5 (38%) stwierdzono obecność patologicznego refluksu, w tym u 3 osób izolowany refluks kwaśny i u 2 – refluks niekwaśny. Nie wykazano cech refluksu patologicznego u 8 chorych z różnymi objawami (62%).
Wnioski: Badanie MII-pH jest metodą pozwalającą na potwierdzenie obecności GERD u pacjentów z nietypowymi objawami. Umożliwia ono także ustalenie charakteru chemicznego refluksu. U większości badanych chorych objawy niecharakterystyczne, takie jak pieczenie w jamie ustnej, ból gardła, gorycz, nudności czy bóle w nadbrzuszu, nie były związane z incydentami refluksu zarówno kwaśnego, jak i niekwaśnego.
Słowa kluczowe
choroba refluksowa przełyku, zespół pozaprzełykowy GERD
Dostępne w
Zintergrowane z


