facebook
eISSN: 2084-9893
ISSN: 0033-2526
Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny
Current issue Archive Manuscripts accepted About the journal Special Issues Editorial board Abstracting and indexing Subscription Contact Instructions for authors Ethical standards and procedures
Editorial System
Submit your Manuscript
SCImago Journal & Country Rank
5/2011
vol. 98
 
Share:
Share:
Short communication

In memoriam
prof. dr hab. n. med. Anna Koźmińska-Kubarska

Online publish date: 2011/11/14
Article file
Get citation
 
 
Dwudziestego czwartego marca 2011 roku w Warszawie zmarła prof. dr hab. n. med. i mgr praw Anna Koźmińska-Kubarska, wieloletni członek Zespołu Redakcyjnego „Przeglądu Dermatologicznego”, adiunkt warszawskiej Kliniki Dermatologicznej, profesor zwyczajny Uniwersytetu w Kinszasie i Lubumbashi (Zair, Kongo).

Profesor Koźmińska była osobą wszechstronnie wykształconą, ciekawą świata, nastawioną społecznie, ale krytycznie do otaczającej rzeczywistości, dlatego Jej życiorys jest bardzo bogaty i ciekawy. Urodziła się w 1917 roku w Warszawie. Maturę uzyskała w 1934 roku w państwowym gimnazjum im. Klementyny z Tańskich Hoffmanowej, które było znane z wysokiego poziomu. Od 1934 do 1939 roku studiowała na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie, uzyskując tuż przed wojną (czerwiec 1939 roku) dyplom magistra praw. W czasie studiów działała w Akademickim Związku Morskim (członek Zarządu Głównego), brała udział w organizowaniu obozów żeglarskich i rejsów dalekomorskich, a także jako sternik jachtowy morski pływała do Danii, Norwegii i Szwecji. Właśnie na morzu, podczas powrotu z rejsu do Szwecji, zastał ją wybuch wojny.

W czasie wojny prof. Koźmińska odbyła 2-letnią aplikację sądową w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie i jednocześnie, już od grudnia 1939 roku, rozpoczęła działalność w Związku Walki Zbrojnej (potem AK). Początkowo była łączniczką w Biurze Propagandy i Informacji, a następnie (pod pseudonimem „Krystyna”) została kierownikiem II Zespołu Kolportażu Biuletynu Informacyjnego. Od 1942 roku działała jako kurier na szlakach zagranicznych w Dziale Łączności Zagranicznej Komendy Głównej AK „Zagroda” (pseudonim „Maja”). Podczas wpadki „Zagrody” została aresztowana, była przesłuchiwana przez Gestapo na Montelupich w Krakowie i w Alei Szucha w Warszawie, więziona przez 6 miesięcy w izolatce na Pawiaku i tuż przed wybu­chem Powstania Warszawskiego wywieziona do obozu koncentracyjnego w Ravensbruck (więzień nr 49303), w którym pozostała do końca wojny. Za swoją działalność w czasie wojny została mianowana podporucznikiem AK, a także odznaczona Krzyżem Walecznych, Krzyżem Armii Krajowej oraz 4-krotnie Medalem Wojska Polskiego. W 1988 roku przyznano jej Krzyż Oświęcimski. Po powrocie do Polski w maju 1945 roku prof. A. Koźmińska zamieszkała w Krakowie i w 1947 roku rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończyła w 1952 roku. Od drugiego roku studiów brała udział, w ramach Polskiego Związku Przeciwwenerycznego, w akcji „W” jako kierownik Oświaty Sanitarnej w województwie krakowskim i to był początek jej związków z dermatologią i wenerologią.

Po ukończeniu studiów lekarskich prof. Koźmińska pracowała przez rok jako asystent w Zakładzie Medycyny Sądowej w Krakowie, a w 1953 roku, wybierając jako kierunek zainteresowania dermatologię, przeniosła się do Warszawy i rozpoczęła pracę w Instytucie Wenerologii w Dziale Metodyczno-Organizacyjnym kierowanym przez dr. Tadeusza Stępniewskiego i w Dziale Klinicznym pod kierunkiem prof. Edwarda Brunera. To właśnie prof. Bruner, ówczesny redaktor „Przeglądu Dermatologicznego”, wprowadził Ją do Zespołu Redakcyjnego naszego czasopisma, w którym pracowała przez prawie 15 lat (1956–1969), początkowo jako redaktor działu streszczeń, a następnie sekretarz naukowy.

Z chwilą likwidacji Instytutu Wenerologii prof. Koźmińska rozpoczęła pracę w warszawskiej Klinice Dermatologicznej. W tym czasie uzyskała specjalizację z dermatologii i wenerologii, a także stopień naukowy doktora i docenta nauk medycznych. Jej zainteresowania naukowe dotyczyły chorób tkanki łącznej, a badania nad twardziną zatytułowane „Zmiany mięśniowe w twardzinie a dermatomyositis” były przedmiotem Jej pracy doktorskiej, którą obroniła w 1962 roku. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 1969 roku na podstawie pracy „Zmiany naczyniowe w twardzinie ze szczególnym uwzględnieniem badań naczyń obwodowych”.

W 1969 roku prof. Koźmińska wyjechała do Zairu i po uzyskaniu tytułu profesora rozpoczęła pracę w Lubumbashi jako kierownik Katedry Dermatologii, a w latach 1971–1972 pracowała na Uniwersytecie Narodowym Zairu w Kinszasie. Po rocznym pobycie w Polsce (pracowała w Warszawie w Klinice Dermatologicznej) powróciła do Lubumbashi, gdzie objęła kierownictwo Uniwersyteckiej Kliniki Dermatologicznej, a także pełniła funkcję kierownika Departamentu Medycyny Wewnętrznej i Specjalistów oraz prodziekana do spraw nauki i kształcenia podyplomowego. Do Polski powróciła na stałe w latach 90. ubiegłego wieku i będąc na emeryturze, zajęła się głównie historią polskiej dermatologii. Opublikowała w różnych opracowaniach historyczno--leksykonowych wiele biogramów polskich dermatologów, ponieważ chciała, jak się wyraziła, „aby wielu wspaniałych ludzi nie popadło w całkowite zapomnienie”.

Dorobek naukowy prof. A. Koźmińskiej liczy ponad 100 artykułów dotyczących zarówno zagadnień klinicznych, jak i oświaty sanitarnej, którą zajmowała się na początku pracy lekarskiej. Interesowała się również powstającym wówczas nowym działem dermatologii – kosmetologią. Wydała 3-krotnie wznawianą i bardzo przystępnie opracowaną książkę pt. „Zarys kosmetyki lekarskiej” oraz „Pielęgnowanie zdrowia i urody”. Doświadczenie w dziedzinie chorób tropikalnych zdobyte podczas pracy w Afryce zaowocowało wieloma publikacjami oraz monografią „Dermatologia i wenerologia tropikalna”, wydaną w 1994 roku przez Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Profesor Koźmińska miała również szerokie zainteresowania pozamedyczne. Znała biegle język francuski, niemiecki, angielski i włoski, wiele podróżowała (głównie podczas pobytu w Afryce), poznając kulturę różnych krajów Afryki, Ameryki i Europy. Jej pasją, której oddawała się prawie do ostatnich lat życia, były piesze górskie wędrówki po Tatrach i Beskidach. Była osobą o wysokiej kulturze, w kontaktach z otoczeniem zachowywała pewien dystans, jednak po bliższym poznaniu i przekonaniu się o szczerości i prawości drugiej osoby stawała się otwarta, serdeczna i skłonna do pomocy osobom potrzebującym.

O wielu Jej działaniach na rzecz innych dowiedzieliśmy się dopiero podczas pogrzebu, który odbył się na warszawskich Starych Powązkach i miał charakter wojskowy. W pogrzebie uczestniczyło, poza nieliczną rodziną (mąż Leon Kubarski, pilot Armii Kraków, żołnierz AK – cichociemny, zmarł 2 tygodnie wcześniej), bardzo wielu przyjaciół i znajomych, a także poczet sztandarowy i młodzież z Liceum im. Marii Konopnickiej w Ostrowi Mazowieckiej, którym państwo Kubarscy się opiekowali i ufundowali wiele książek i sprzętu. Była też delegacja Muzeum Afrykańskiego w Olkuszu, w którym powstała w 2007 roku oddzielna sala im. Anny i Leona Kubarskich, mieszcząca liczne zbiory zgromadzone przez nich w Afryce.

Profesor Anna Koźmińska pozostanie na zawsze w naszej pamięci i chcielibyśmy, aby była również znana przez młodsze pokolenie dermatologów, którzy być może nigdy się z Nią nie zetknęli.





Zespół Redakcyjny

„Przeglądu Dermatologicznego”
Copyright: © 2011 Polish Dermatological Association. This is an Open Access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0) License (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/), allowing third parties to copy and redistribute the material in any medium or format and to remix, transform, and build upon the material, provided the original work is properly cited and states its license.


Quick links
© 2024 Termedia Sp. z o.o.
Developed by Bentus.