Wprowadzenie . Trądzik piorunujący ( acne fulminans – AF) to ciężka postać trądziku zwyczajnego, występująca głównie u chłopców w wieku okołopokwitaniowym, w której masywnym objawom martwiczym towarzyszą dolegliwości w zakresie układu kostno-stawowego, objawy ogólne oraz odchylenia w wynikach badań laboratoryjnych.

Cel pracy. Przedstawienie przypadku pacjenta z trądzikiem zwyczajnym, u którego po włączeniu do leczenia izotretynoiny doszło do dramatycznego pogorszenia i pojawienia się objawów AF.

Opis przypadku. Siedemnastoletni chłopiec z dwuletnim wywiadem trądziku grudkowo-krostkowego zgłosił się do Kliniki Dermatologii z powodu wystąpienia AF z towarzyszącymi objawami ogólnymi (bóle mięśniowo-stawowe, przyspieszony odczyn Biernackiego, białko C-reaktywne, leukocytoza), które pojawiły się w trakcie leczenia izotretynoiną. Uzyskano bardzo dobry efekt terapeutyczny po leczeniu izotretynoiną, prednizonem oraz klindamycyną.

Wnioski. Trądzik piorunujący jest dermatozą, w której konieczne jest szybkie rozpoczęcie wielokierunkowej terapii. Obok leczenia miejscowego, steroidoterapii systemowej oraz antybiotykoterapii w leczeniu AF z powodzeniem stosuje się izotretynoinę. Należy jednak pamiętać, że w początkowym okresie terapii tym lekiem może wystąpić zaostrzenie zmian trądzikowych.