Nadmierna ilość śluzu w drogach oddechowych jest cechą wielu ciężkich chorób układu oddechowego, w tym astmy oskrzelowej. Leki mukoaktywne są od wielu lat popularną opcją terapeutyczną, a wskazania do ich stosowania obejmują ostre i przewlekłe choroby dróg oddechowych przebiegające z odkrztuszaniem nadmiaru wydzieliny. W astmie akumulacja śluzu oraz skurcz mięśni gładkich jest główną przyczyną niedrożności dróg oddechowych. Ambroksol jest dobrze tolerowanym lekiem wykazującym szerokie spektrum działania mukoaktywnego – sekretolityczne, mukolityczne i mukokinetyczne. Badania potwierdzają również jego właściwości przeciwzapalne i przeciwalergiczne. Moduluje uwalnianie mediatorów i cytokin prozapalnych biorących udział w patogenezie alergicznego zapalenia w astmie oskrzelowej. Na efekty jego stosowania wpływają również aktywność przeciwutleniająca i regulowanie substancji powierzchniowo czynnych. Ambroksol w różnych mechanizmach hamuje wydzielanie mediatorów z mastocytów i bazofilów, głównych komórek efektorowych alergicznego zapalenia, wykazuje również wpływ na nabłonek oddechowy. Wydaje się, że dalsze badania wielokierunkowych mechanizmów działania ambroksolu w połączeniu z nowymi badaniami klinicznymi mogą pozwolić na wykorzystanie go w terapii astmy oskrzelowej jako leku wspomagającego, stosowanego zarówno w zaostrzeniach, jak i przewlekle w celu hamowania progresji choroby poprzez modulowanie aktywności przewlekłego procesu zapalnego i procesu przebudowy struktury oskrzeli.