Wstęp. Przewlekły proces chorobowy, bez względu na jego fazę czy nasilenie, wpływa na jakość życia pacjenta.

Cel pracy. Ocena wpływu cukrzycy i przebytego zawału serca na jakość życia respondentów oraz dokonanie analizy czynników ją determinujących.

Materiał i metody. Badaniem objęto 90 osób (30 osób chorujących na cukrzycę, 30 pacjentów po przebytym zawale serca, 30 chorych na
cukrzycę i po przebytym zawale serca). U każdego z badanych przeprowadzono wywiad w celu pozyskania podstawowych informacji.
W badaniu przeprowadzono ocenę jakości życia podczas hospitalizacji za pomocą kwestionariusza European Quality of Life Scale. Jednocześnie
posługiwano się kwestionariuszami stosowanymi przed hospitalizacją do oceny poziomu sprawności funkcjonalnej: Activity of
Daily Living i Instrumental Activity of Daily Living oraz aktywności ruchowej: Seven-Day Physical Activity Recall Questionnaire oraz Stanford.
Dokonano również oceny stanu odżywienia (kwestionariusz Mini Nutritional Assessment), poziomu funkcjonowania podstawowych procesów
psychicznych (Mini-Mental State Examination) i samopoczucia (Geriatric Depression Scale).

Wyniki. Występowanie cukrzycy i/lub przebycie zawału serca w podobny sposób determinuje jakość życia. Respondenci z niewydolnością
krążenia częściej zaznaczali gorszą subiektywną ocenę jakości życia. Po uwzględnieniu wieku i przynależności do grupy, osoby
z niższym poziomem sprawności, w zakresie możliwości między innymi spożywania posiłków, poruszania się, ubierania, czy gorzej odżywione,
jednocześnie częściej wykazywały gorszą jakość swojego życia. Pacjenci hospitalizowani tylko z powodu cukrzycy, lepiej odżywieni
i sprawniejsi umysłowo częściej jednocześnie wykazywali wyższy poziom sprawności funkcjonalnej.

Wnioski. Pacjenci chorujący na cukrzycę i/lub po przebytym zawale serca wykazywali podobny poziom jakości życia. Występowanie niewydolności
krążenia u pacjentów chorych na cukrzycę i/lub po przebytym zawale serca pogarsza ich jakość życia. Stan funkcjonalny osoby przed
hospitalizacją jest ważniejszym determinantem jakości życia niż wiek lub rodzaj schorzenia będącego przyczyną hospitalizacji.