Wstęp: Rak dróg żółciowych jest rzadkim nowotworem wywodzącym się z nabłonka przewodów żółciowych, który ze względu na skryty przebieg i trudności diagnostyczne nadal stanowi istotny problem kliniczny. Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ECPW) pozwala ustalić lokalizację przeszkody w drogach żółciowych oraz umożliwia pobranie – drogą wymazu szczoteczkowego – materiału cytologicznego. Odgrywa również istotną rolę w leczeniu paliatywnym nowotworów dróg żółciowych przez wprowadzenie protezy do dróg żółciowych. Cel pracy: Celem niniejszej pracy była analiza skuteczności diagnostycznej i terapeutycznej ECPW u chorych z podejrzeniem raka dróg żółciowych. Materiał i metody: Dokonano analizy retrospektywnej 929 badań ECPW wykonanych w Klinice Chorób Przewodu Pokarmowego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi od stycznia 2003 r. do kwietnia 2007 r. Oceniono wiek, płeć, objawy kliniczne, wyniki badań laboratoryjnych, obrazowych i cytologicznych oraz przebieg choroby u 55 chorych, u których na podstawie ECPW wysunięto podejrzenie nowotworu dróg żółciowych. Ostateczne rozpoznanie raka dróg żółciowych oparto na wynikach badań obrazowych – ultrasonografii i tomografii komputerowej jamy brzusznej, ECPW oraz badań cytologicznych i laparotomii zwiadowczej. Wyniki: U 23 pacjentów spośród 55 podejrzanych po wykonanym ECPW rozpoznano raka dróg żółciowych. Podczas badania ECPW 36 chorym pobrano z miejsca zwężenia materiał cytologiczny drogą wymazu szczoteczkowego. Jedynie u 8 (22,2%) z nich wykryto komórki atypowe. U 50 (91%) pacjentów wykonano protezowanie dróg żółciowych i/lub drenaż wewnętrzny dróg żółciowych. U większości (91,5%) chorych nie obserwowano żadnych powikłań po protezowaniu dróg żółciowych. U 2 (4,2%) osób doszło do perforacji dróg żółciowych, u 1 (2,1%) krwawienia z przewodu pokarmowego oraz u 1 (2,1%) zapalenia dróg żółciowych. Wnioski: Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna jest bezpiecznym i skutecznym badaniem stosowanym w rozpoznawaniu i leczeniu paliatywnym chorych na raka dróg żółciowych.