Wstęp. Rozpoznanie reumatologicznego zapalenia stawów (RZS) powoduje u pacjentów następstwa nie tylko fizyczne, ale również psychologiczne i socjoekonomiczne. Chorym często towarzyszy lęk związany z perspektywą niepełnosprawności oraz zaburzenia snu i zwiększone ryzyko depresji. Celem leczenia chorych z RZS jest — oprócz likwidacji stanu zapalnego — zachowanie jak najdłuższej samodzielności chorego, stąd istotne znaczenie przypisuje się edukacji pacjenta i jego opiekunów. Uczenie się życia z chorobą łagodzi lęk, ułatwia proces godzenia się z chorobą.

Cel. Cel niniejszego opracowania stanowiła próba znalezienia odpowiedzi na pytanie: czy w procesie pielęgnowania chorych na reumatoidalne zapalenie stawów można zastosować Międzynarodową Klasyfikację Praktyki Pielęgniarskiej (ICNP®, International Classification for Nursing Practice)?

Materiał i metody. W pracy zastosowano metodę krytycznej analizy piśmiennictwa (wybranych pozycji, które ukazały się w Polsce w ostatniej dekadzie), poświęconego zagadnieniom opieki nad chorymi z RZS oraz mapowania diagnoz i interwencji pielęgniarskich z wykorzystaniem słownika ICNP® (wersji online dostępnej na stronie Międzynarodowej Rady Pielęgniarek).

Wyniki i wnioski. Wszystkie kluczowe problemy pielęgnacyjne chorych na RZS (dotyczące statusu psychologicznego i społecznego: zmęczenie, przewlekły smutek, ryzyko depresji, niepokój oraz deficyt samoopieki) oraz działania podejmowane w opiece sprawowanej nad nimi, wyrażone w sposób tradycyjny, zastąpiono diagnozami i interwencjami ICNP®. Wykorzystanie terminów z pozostałych osi klasyfikacji stanowi interesującą propozycję uzupełnienia/dopełnienia planu opieki, jak również podkreśla indywidualny charakter udzielanych przez pielęgniarkę świadczeń.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (4): 527–532