Z punktu widzenia pacjenta – to się nie mieści w głowie. Z punktu widzenia menedżera zdrowia – to stoi na głowie. Przebywający we własnym domu chory z dużymi deficytami w samoopiece, tzn. taki, który prawie nie wstaje z łóżka i wymaga pomocy we wszystkich czynnościach życiowych, często zostaje pozbawiany świadczeń gwarantowanych. To nieludzkie, bo naraża te osoby na śmierć z wycieńczenia. Nieekonomiczne, bo zapewnienie im długoterminowej opieki jest znaczne tańsze niż hospitalizowanie, gdy ich stan się pogorszy.