Heraklion, Grecja, 15.08.2011 r.

Pasażerów udających się rejsem nr VG 2101 do Lyonu prosimy o podchodzenie do stanowisk odprawy bagażowej… – słyszę zapowiedź i automatycznie udaję się do kolejki. Moi francuscy przyjaciele patrzą na mnie z pewną nutą niepewności – czy aby na pewno ja wracam do Francji…? Przecież mówiłam, że pracuję teraz w Polsce... Czyżby wakacyjne, cudownie gorące greckie słońce troszeczkę mi zaszkodziło? Budzę się. Wracam do rzeczywistości. Żegnam przyjaciół, zostawiam ich i w ukryciu ocieram kręcącą się w oku łezkę. Tym razem to nie ja polecę do Lyonu… Tłumię w sobie żal, że gdzieś daleko zostało to przepiękne, stare miasto i południowa Prowansja. Kraina, w której się zakochałam.

Rzeszów, 28.10.2009 r.

Drżącą ręką otwieram drzwi samochodu, targana niepewnościami. W głowie pętli się ogromna spirala pytań. Co przyniesie nadchodzący listopad? Co przyniesie nadchodzący rok? I co ja właściwie najlepszego wyrabiam?

W końcu, po długich pożegnaniach z rodziną wsiadam do auta. Jeszcze raz sprawdzam, czy wszystko zabrałam. Zerkam w lusterko wsteczne, czy cały ekwipunek nie ogranicza mi zbytnio widoczności. Udała się sztuka prawie niemożliwa – spakowałam się. Hurra!

Macham na pożegnanie ostatni raz. Czas w drogę. Kilka tygodni intensywnej nauki języka, auto zapakowane po brzegi i tylko... 2000 km drogi przede mną. Dopiero przed wyjazdem ogarnęły mnie wątpliwości – czy sobie poradzę? Jak to się ułoży w nowym środowisku i na nowym oddziale? Pora zmierzyć się z rzeczywistością. Troszkę się boję, ale i ogromnie cieszę. Przecież wyjeżdżam do Francji – kraju, który zawsze mnie fascynował. Będę płynnie mówić w kolejnym pięknym języku, a więc zrealizuję jeszcze jedno moje marzenie. Znowu po wielu latach poczuję zapach kwitnącej kępkami lawendy porastającej skąpane w słońcu prowansalskie pagórki. Pojeżdżę porządnie na nartach w Trzech Dolinach, wykąpię się w lazurowym morzu. Będę się delektować wspaniałościami stolicy kulinarnej Francji. Zwiedzę tyle, ile się da. Na pewno popłynę promem na Korsykę. A przy okazji zobaczę, co nowego w europejskiej kardiochirurgii… Lyon to nie tylko piękne, stare miasto, lecz także bardzo dobry, znany francuski ośrodek kardiochirurgiczny.

Pisałam już kiedyś, że zawsze na swojej drodze spotykałam dobrych i życzliwych ludzi. W szczególności podczas stażu w Zabrzu, a potem w Katowicach miałam zaszczyt stawiać pierwsze kardiochirurgiczne...


Pełna treść artykułu...