Astma oskrzelowa to przewlekła zapalna choroba dróg oddechowych, występująca na całym świecie u ludzi w różnym wieku. Jej prawidłowe rozpoznanie – poprzez dokładny wywiad i badanie przedmiotowe, poparte badaniem spirometrycznym wraz z próbą rozkurczową – jest niezbędne do zastosowania odpowiedniej farmakoterapii. Leczenie ma na celu osiągnięcie i utrzymanie kontroli klinicznej. Stosowane w farmakoterapii astmy oskrzelowej leki można podzielić na doraźne oraz kontrolujące, a wśród nich istotną rolę odgrywają wziewne glikokortykosteoidy i β₂-mimetyki. Podstawowe znaczenie w leczeniu astmy ma regularne stosowanie leków przeciwzapalnych, w tym przede wszystkim steroidów wziewnych. Przy braku kontroli astmy oskrzelowej wskazane jest dołączenie β₂-mimetyków długo działających, gdyż pozwala to na zmniejszenie liczby zaostrzeń i zarazem redukcję dawki steroidów, co jest ważne z uwagi na posteroidowe objawy niepożądane.