Regulatorem polityki lekowej miała być Agencja Oceny Technologii Medycznych. Tymczasem nie jest ona niezależną jednostką, lecz kolejnym politycznym narzędziem ministra zdrowia. To tylko jeden z elementów dziurawego systemu polityki lekowej państwa, która jest polem niewyobrażalnego chaosu oraz gry lobbystycznej różnych osób, grup, urzędów i prywatnych podmiotów. Dlaczego tak się dzieje? Bo w Polsce na refundację przeznacza się blisko 7 mld zł. Tak wielkie pieniądze powodują, że zdarza się, iż na listy refundacyjne wpisywane są leki, które w ogóle nie powinny się tam znaleźć, a samej refundacji podlega po kilka preparatów na to samo schorzenie. Braku racjonalizmu temu systemowi przydaje horrendalnie długa lista refundowanych generyków.