Trudno jest pisać wspomnienia o człowieku, którego spotkałem raz w życiu. Tym bardziej, gdy jego uczniowie – dziś znani i wybitni specjaliści, tworzący własne szkoły chirurgiczne w Polsce i na świecie – mają go jeszcze dobrze w pamięci. To człowiek-legenda, którego nie można zapomnieć. Był prawdziwym pionierem chirurgii polskiej. Wojenne losy rzuciły go z Kresów Wschodnich na Ziemie Odzyskane. Tu, na Dolnym Śląsku, we Wrocławiu, stworzył od podstaw nowoczesną szkołę chirurgiczną. Zapoczątkowane przez Jana Mikulicza i Ferdinanda Sauerbrucha we wrocławskiej klinice prace z dziedziny torakochirurgii znalazły godnego kontynuatora w osobie Wiktora Brossa, który dopisał do nich kolejny rozdział – kardiochirurgię. Dla mnie to zaszczyt i honor, że mogę pracować w ośrodku z tak wielkimi tradycjami, pod okiem jego uczniów.
nia 1903 r. w Witkowie w woj. poznańskim. Wychowywał się w licznej rodzinie kultywującej patriotyczne tradycje. Jego czterej bracia brali udział w powstaniu wielkopolskim. Ojciec Konstanty był inspektorem szkolnym w Trzemesznie. Za poparcie strajku dzieci wrzesińskich w 1905 r. został przez władze pruskie pozbawiony stanowiska, zmarł na początku II wojny światowej, poturbowany przez żołnierzy niemieckich podczas wysiedlania całej rodziny z Poznania. Wojna zabrała Wiktorowi Brossowi również trzech starszych braci: Kazimierz (doktor medycyny i redaktor czasopism medycznych w Poznaniu) zginął w batalii wrześniowej, Marian (prawnik) został zamordowany w Katyniu, Stefan (doktor medycyny weterynaryjnej) zmarł zaś wkrótce po wyjściu z obozu w Stutthofie. Z rodziny pozostali tylko najmłodszy z rodzeństwa Wiktor i jego starszy brat Stanisław (teolog, doktor filozofii), który całą wojnę więziony był w Dachau.
Wiktor Bross ukończył Gimnazjum Klasyczne w Gnieźnie, a w 1922 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Po 2 latach przeniósł się do Lwowa, gdzie kontynuował naukę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Jana Kazimierza. W 1928 r. uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich i rozpoczął praktykę w Szpitalu św. Elżbiety w Katowicach. W 1930 r. powrócił do Lwowa, gdzie pracował początkowo w szpitalu powszechnym, a 3 lata później został asystentem znakomitego chirurga, prof. Tadeusza Ostrowskiego.
Po opanowaniu wszystkich dziedzin chirurgii ogólnej dr Bross zainteresował się torakochirurgią. Temu poświęcony był jego pierwszy zagraniczny staż w Brompton Hospital w...


Pełna treść artykułu...