Po 20 latach życia w państwie demokratycznym ze smutkiem stwierdzam, że pod wieloma względami przypomina ono PRL. Nie chodzi oczywiście o opresyjność władzy czy o wolności obywatelskie. Tutaj różnice są ogromne. Nie chodzi też o gospodarkę, która – mimo postępującej etatyzacji – ciągle jeszcze różni się od PRL-owskiej. Chodzi o życie polityczne: sposób wybierania władzy, jej mentalność i logikę postępowania.