Enzym ATP-aza, zależny od jonu potasowego i wodorowego (H⁺/K⁺-ATP-azy), aktywny w komórkach okładzinowych żołądka, odgrywa istotną rolę przy produkcji kwasu solnego. Tym samym ma on istotne znaczenie w patogenezie zapalenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, choroby wrzodowej czy zespołu Zollingera-Ellisona. Leki z grupy inhibitorów H⁺/K⁺-ATP-azy znalazły szerokie zastosowanie w terapii tych patologii. Farmaceutyki te charakteryzują się dużym profilem bezpieczeństwa, co sprzyja powszechnemu ich stosowaniu, a to z kolei nie jest pozbawione działań niepożądanych. W niniejszej pracy autorzy rozważają możliwe następstwa długotrwałej terapii inhibitorami pompy protonowej.