Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) to jedna z nieswoistych chorób zapalnych jelit o podłożu autoimmunologicznym. Jest to choroba przewlekła, przebiegająca z naprzemiennymi okresami remisji i zaostrzeń. U większości pacjentów obserwuje się postać łagodną do umiarkowanej, której skuteczne leczenie stanowi istotne wyzwanie kliniczne, szczególnie w podstawowej opiece zdrowotnej (POZ). Stanowisko ekspertów ma na celu usystematyzowanie wiedzy dotyczącej diagnostyki, monitorowania terapii oraz roli lekarzy POZ w procesie terapeutycznym pacjentów z WZJG. W szczególności autorzy podają aktualne strategie leczenia oraz dane na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania różnych postaci mesalazyny i budezonidu MMX w tej grupie chorych. Szczególną uwagę zwrócono na znaczenie przestrzegania zaleceń terapeutycznych, co wpływa na skuteczność terapii, optymalizację dawkowania mesalazyny i właściwy wybór postaci leku w szczególnych grupach pacjentów, a także na korzyści płynące z leczenia skojarzonego. Omówiono również zastosowanie nieinwazyjnych markerów zapalenia, takich jak kalprotektyna, oraz potrzebę indywidualizacji terapii, zwłaszcza u kobiet w ciąży oraz u osób starszych. Podkreślono działanie chemoprewencyjne mesalazyny i znaczenie nadzoru endoskopowego w prewencji raka jelita grubego. Wnioski zawarte w dokumencie mają na celu ujednolicenie praktyki klinicznej i poprawę jakości opieki nad pacjentami z WZJG.