Choroby trzustki, w szczególności ostre i przewlekłe jej zapalenie (OZT, PZT), oraz rak tego narządu znacząco obniżają jakość życia pacjentów poprzez uporczywe dolegliwości bólowe, częste hospitalizacje, a co za tym idzie – uniemożliwiają normalne funkcjonowanie chorego. We wszystkich tych schorzeniach długi czas hospitalizacji, wysokie koszty leczenia wiążą się często z koniecznością wielokrotnych interwencji chirurgicznych, stosowania celowanej antybiotykoterapii, żywienia parenteralnego, zaangażowania w proces leczenia zespołu interdyscyplinarnego. Czynniki te powodują, że grupa pacjentów ze schorzeniami trzustki wymaga szczególnie wnikliwej analizy pod kątem oceny wielkości poniesionych nakładów do spodziewanych efektów leczenia. Przegląd piśmiennictwa dowodzi, że istnieje duże zainteresowanie badaniem jakości życia w zależności od zastosowanej techniki operacyjnej (operacje drenażowe, resekcyjne, paliatywne zespolenia omijające), kontroli bólu u chorego oraz jego kondycji w momencie rozpoznania. Badanie jakości życia jest bardzo istotnym uzupełnieniem oceny stanu klinicznego cho­rego, efektów zastosowanej terapii i oceny klinicznej farmakoterapii.