W artykule napisanym przed objęciem stanowiska prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, Jacek Paszkiewicz opisuje paradoksy związane z Funduszem – brak precyzyjnych wyliczeń nadwyżek finansowych czy paraliż prawny w uruchamianiu zasobów finansowych. Jako przykłady podaje błędy planistyczne NFZ. W 2005 r. przychody netto NFZ były – w porównaniu z planem – wyższe jedynie o 119 mln zł. W roku 2007 już wiadomo, że przychody były wyższe od planowanych co najmniej o 2,105 mld zł. W 2005 r. planiści pomylili się więc o 0,36 proc. W 2007 r. błąd wzrósł do 5,2 proc. W bieżącym roku nadwyżka może wynieść 2, 3, a może nawet 4 mld zł. Ogłoszenie takiego cudu finansowego w marcu 2008 r. z pewnością zwróci uwagę związków zawodowych i może się stać impulsem do kolejnej fali protestów. Paradoks polega na tym, że w Centrali NFZ tworzone są rezerwy i fundusz zapasowy. Jeśli prezes funduszu uzna, że któraś z rezerw (lub fundusz zapasowy) jest za duża, nie może pieniędzy z nich pochodzących po prostu przeznaczyć na świadczenia zdrowotne.