Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska

Abstract

3/2011 vol. 8

Komentarz

Online publish date: 2011/09/30
View full text
Decyzję o leczeniu zabiegowym chorych ze zwężeniem lewego ujścia żylnego podejmuje się na podstawie zgłaszanych przez pacjenta dolegliwości oraz istotności wady w badaniu echokardiograficznym. Europejskie i amerykańskie towarzystwa kardiologiczne zalecają rozważenie zastosowania przezskórnej walwuloplastyki balonowej w przypadku objawowego zwężenia powierzchni ujścia mitralnego < 1,5 cm2 wraz z towarzyszącymi istotnymi zaburzeniami hemodynamicznymi. Warunkiem kwalifikacji pacjentów do walwuloplastyki balonowej jest odpowiednia anatomia zastawki mitralnej. Do jej oceny korzysta się najczęściej z klasyfikacji Wilkins’ Score. U chorych w podeszłym wieku prawdopodobne jest, iż płatki zastawki okażą się bardziej zwłókniałe i zwapniałe, a aparat podzastawkowy patologicznie zmieniony, dlatego u chorych po 65. r.ż. częstość powodzeń przezskórnej walwuloplastyki mitralnej jest mniejsza w porównaniu z efektami tego zabiegu u chorych w młodszym wieku.

W przedstawionym w omawianej pracy przypadku podjęto właściwą decyzję dotyczącą sposobu leczenia pacjentki. Niekorzystne zmiany anatomiczne zastawki dwudzielnej i aparatu podzastawkowego, przebyty obrzęk płuc oraz obciążenia pozasercowe – chora niewidoma, w wieku 70 lat, po przebytych, poważnych operacjach przewodu pokarmowego, z nadciśnieniem tętniczym – stanowiły istotne wskazania do podjęcia decyzji o wszczepieniu biologicznej zastawki serca.

Zachowany, miarowy, zatokowy rytm serca oraz prawidłowa funkcja lewej komory serca (EF 60%) stwarzały pacjentce możliwość zaprzestania w kilka tygodni po implantacji zastawki biologicznej leczenia przeciwzakrzepowego, co niewątpliwie poprawiło jej komfort życia. W przebiegu pooperacyjnym, z powodu znacznego drenażu pooperacyjnego, pacjentka wymagała dwukrotnej retorakotomii w ce­lu wykluczenia chirurgicznych przyczyn krwawienia. Miejsca krwawienia nie znaleziono, uznając, iż jego powodem były zaburzenia krzepnięcia. Łączna utrata krwi w bezpośrednim okresie pooperacyjnym wyniosła ponad 4000 ml. Znaczne straty krwi w okresie pooperacyjnym skutkujące dużymi przetoczeniami są istotnym czynnikiem wpływającym na wczesne i odległe wyniki leczenia operacyjnego, tak więc należy dołożyć wszelkich starań, aby w każdym przypadku kwalifikacji pacjentów do operacji serca z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego dokonać szczegółowej analizy przyjmowanych przez pacjenta leków. Jeżeli jest to możliwe, to na kilka dni przed planowaną operacją należy...


Pełna treść artykułu...
Share
without publication fees
without publication fees