Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska

Abstract

3/2007 vol. 4

Comment to article

Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska 2007; 4 (3): 252–260
Online publish date: 2007/09/14
View full text
Oto codzienny raport z oddziału pooperacyjnego, liczącego sześć łóżek, przy oddziale kardiochirurgii w miejscowości X: „U trzech chorych, operowanych w dniu wczorajszym, nie stwierdzono powikłań ze strony układu krążenia, są ekstubowani, wydolność oddechowa bez zastrzeżeń, dreny usunięto, gotowi do przeniesienia na oddział ogólny. Pozostałe trzy łóżka zajęte od wielu dni: starsza pani drobnej budowy ciała, z doskonałą wydolnością krążeniową, po przebytym przed kilkunastu dniami zabiegu pomostowania tętnic wieńcowych, przytomna, cierpliwa, uśmiecha się, lecz nadal wymaga wspomagania oddechu respiratorem z powodu słabej siły mięśniowej i szybkiego męczenia się… Obok – dwóch otyłych chorych z cukrzycą, miażdżycą tętnic obwodowych i POChP – również nie są w stanie oddychać bez respiratora od czasu operacji, a mija już drugi tydzień… Kolejny podobny chory, operowany w trybie pilnym – i trzeba będzie wstrzymać lub znacznie ograniczyć dalsze planowe operacje!” Takie sytuacje zdarzają się często w każdym ośrodku kardiochirurgicznym… W ostatnich latach wszyscy kardiochirurdzy obserwują znaczącą zmianę profilu operowanych chorych. Coraz częściej operacja pomostowania tętnic wieńcowych jest poprzedzona co najmniej jedną interwencją przezskórną. Ostateczne skierowanie do kardiochirurga następuje nierzadko po kolejnych epizodach restenozy, powodujących zawały i znaczne uszkodzenie mięśnia serca. Operujemy coraz więcej chorych w wieku przekraczającym 70 lat, z wieloma towarzyszącymi schorzeniami. Generuje to częstsze występowanie powikłań w okresie pooperacyjnym, wśród których niewydolność oddechowa ma bardzo duże znaczenie, gdyż może stać się czynnikiem inicjującym serię wtórnych powikłań. W tym kontekście należy pochwalić wybór tematu, którym zajęli się autorzy z wrocławskiej Kliniki Kardiochirurgii. Celem pracy była ocena wpływu krążenia pozaustrojowego na wydolność układu oddechowego w okresie pooperacyjnym. Badano niektóre parametry spirometryczne, porównując dwie niewielkie grupy chorych poddanych chirurgicznej rewaskularyzacji mięśnia sercowego, operowanych z użyciem krążenia pozaustrojowego (CABG) i bez krążenia pozaustrojowego (OPCAB). Wyniki badań nie dostarczyły dowodów potwierdzających wpływ krążenia pozaustrojowego na nasilenie pooperacyjnej niewydolności oddechowej. Niewątpliwie rolę odegrał tu relatywnie krótki czas operacji i krążenia pozaustrojowego w prostych operacjach izolowanego pomostowania...


Pełna treść artykułu...
Share
without publication fees
without publication fees