Idea spotkań takich jak Kawiarnia Naukowa jest coraz popularniejsza w Europie i rozwija się również w Polsce. Pierwsze tego typu „zdarzenie” w Zabrzu miało miejsce 22.09.2007 r. o godzinie 20.00 w Kawiarni Artystycznej Domu Muzyki i Tańca. Poniższy tekst jest próbą sprawozdania
z tego spotkania i zaproszenia do Kawiarni w poszukiwaniu dobrego towarzystwa, zabawy, a czasem też… sensu.

Idea
Kawiarnia daje pretekst, by o nauce, o życiu, o jego smaku i wartościach, czyli o filozofii, rozmawiać lekko, na wysokości gdzieś pomiędzy niebem a ziemią, między dniem a nocą. Jeśli dodamy do tego żarliwość i poświęcenie w pracy, emocje zawsze związane z prawdą, którą przynoszą ze sobą znakomici goście: pacjenci, lekarze, naukowcy, i jeśli zagwarantujemy „odlot” z niebanalną muzyką, otrzymamy niezapomniany wieczór, niezapomnianych bohaterów, nowe inspiracje i potwierdzenie wiary w istnienie i siłę wspólnoty ludzi dobrej woli; spokojny sen przed kolejnym dniem ciężkiej i odpowiedzialnej pracy.

Najpierw słowo
(Cytat ze wstępu do spotkania wygłoszonego przez autora)
„Medycyna jawi nam się dziś jako szklana góra, niedostępna, piękna, trochę sztuka, trochę wiedza tajemna. Lekarz ma prawo podejmować decyzje o naszym życiu i zdrowiu. Robi to na podstawie swojej wiedzy oraz analizy wielu liczb i obrazów opisujących stan naszego organizmu. Najlepsze kliniki wyposażone są w niesamowicie drogie, fantastyczne, specjalistyczne urządzenia. Nowoczesne metody diagnostyczne, urządzenia terapeutyczne i najnowsze, zrobotyzowane narzędzia chirurgiczne, sztuczne narządy, systemy sterowania na odległość, symulacje i modelowanie oraz komputerowe systemy doradcze – a jeszcze wcale nie tak dawno chirurg był balwierzem (fryzjerem), medyk nie różnił się od szamana i nauka była jedna.
Historia postępu ma swoje okresy przełomowe i okresy stabilizacji, czasem zastoju. Czy zauważyli Państwo, jak wiele przełomowych wynalazków zostało wdrożonych w latach 60.? Takie nowe dokonania, jak loty w kosmos czy zastępowanie ludzkich organów, były możliwe dzięki zmieszaniu wiary z wiedzą, co miało miejsce w Europie i USA po wyleczeniu ran po światowej wojnie. Nie bez znaczenia był udział emigrantów i prezydentów – bo to oni gwarantowali i ustanawiali nowy kurs.
Człowiek powojenny to nie tylko heros intelektu i postępu, ale również kreator kultury wolności. Zadziwiające zresztą mogą być związki...


Pełna treść artykułu...