W dniach 27–28.09.2007 we Wrocławiu odbyła się VI Międzynarodowa Konferencja Torakochirurgiczna „Wrocław – Lwów”. Organizacji, po raz trzeci, podjął się Wrocławski Ośrodek Torakochirurgii z Katedrą i Kliniką Chirurgii Klatki Piersiowej AM przy współpracy z Polskim Towarzystwem Kardio-Torakochirurgów, z Oddziałem Dolnośląskim Polskiego Towarzystwa Ftyzjopneumonologicznego oraz Katedrą i Kliniką Pulmonologii i Nowotworów Płuc AM we Wrocławiu. Miejscem obrad była sala konferencyjna Dolnośląskiego Centrum Chorób Płuc, a patronat honorowy nad imprezą objął JM Rektor AM we Wrocławiu, prof. dr hab. n. med. Ryszard Andrzejak. Komitetowi Naukowemu przewodniczył kierownik Wrocławskiego Ośrodka Torakochirurgii – prof. dr hab. Jerzy Kołodziej oraz prezes Stowarzyszenia Torakochirurgów we Lwowie, prof. O. Ładny.
Wśród wielu zaproszonych gości obecni byli lekarze z Lwowskiego Uniwersytetu Medycznego, Tarnopola, Dniepropietrowska i Kijowa, nie tylko torakochirurdzy, ale również anestezjolodzy, onkolodzy i pulmonolodzy. Uczestnicy konferencji z zainteresowaniem wysłuchali powitalnych słów prof. J. Kołodzieja, który przedstawił rys historyczny współpracy Wrocławia z Lwowem. Jak wiadomo, po II wojnie światowej liczna grupa pracowników Uniwersytetu im. Jana Kazimierza współtworzyła wrocławską naukę. Wrocławska Akademia Medyczna podpisała umowę z Uniwersytetem Medycznym we Lwowie w 2001 r. Rok później Wrocław i Lwów stały się miastami partnerskimi. Dołączył do tej współpracy Wrocławski Ośrodek Torakochirurgii – Katedra i Klinika Chirurgii Klatki Piersiowej Akademii Medycznej, podpisując umowę z Regionalnym Ftyzjopneumonologicznym Centrum Lwowskiego Uniwersytetu im. Daniła Golickiego. Warto przypomnieć, że I Międzynarodowa Konferencja Torakochirurgiczna „Lwów – Wrocław” miała miejsce jesienią 2002 r. we Lwowie, gdzie wygłoszono 12 referatów, po 6 z każdego ośrodka.
Podczas obecnych obrad, które odbyły się w czwartek 27 września, przedstawiono 10 referatów w trakcie 2 sesji naukowych. Poruszana tematyka w pierwszej sesji dotyczyła leczenia raka płuca. Podczas sesji omawiano skojarzone leczenie raka płuca z uwzględnieniem genetycznych właściwości tego nowotworu, dyskutowano nad czynnikami rokowniczymi. Duże zainteresowanie wzbudził temat roli badań inwazyjnych i obrazowych w stopniowaniu niedrobnokomórkowego raka płuca. Jak wiadomo, postęp techniki sprawia, że metody diagnostyczne, dotąd zarezerwowane dla...


Pełna treść artykułu...